Getypte brief of verklaring, waarschijnlijk afkomstig van een advocatenkantoor (gezien de doordruk van het briefhoofd aan de bovenzijde). Onbekend in de hoofdtekst, maar de doordruk bovenaan suggereert "3 September 194[1]". Inderdaad is hij vroeger kleinhandelaar geweest.
Hij had een winkel en stond ook op de markt in Amsterdam.
Dit winkelbedrijf is sinds meerdere jaren opgeheven, en
sinds jaren heeft hij er zijn beroep van gemaakt om in opdracht
van detaillisten op de veilingen, speciaal op de veiling in
Zwaag, te koopen.
Esveld is sinds vele jaren niet meer in de detailhandel
werkzaam, en heeft in dien handel geen enkel belang, met name
is hij niet geinteresseerd in de detailhandel van zijn broer.
Esveld heeft een 12tal detaillisten als vaste relaties,
die van hem als grossier groenten afnemen.
Cliënt wil thans speciaal in Amsterdam zelf zijn grossiers-
[marge: (dit] bedrijf uitbreiden en / ~~speciaal~~ op een reële basis opbouwen.
Hiertoe ligt het in zijn bedoeling op de markt een pakhuis
te huren of, indien dit niet mogelijk is, een open plaats, opdat
hij zonder dat hiertegen bezwaren kunnen worden gemaakt, kan le-
veren aan te Amsterdam gevestigde detaillisten.
Thans schijnt dit niet formeel te zijn verboden, doch de de-
taillisten in Amsterdam overtreden toch de gestelde regels
indien zij bij een grossier buiten de markt om koopen.
Dit verklaart ook de bezwaren die de detaillisten hebben
dat hunne namen worden genoemd.
Esveld betrekt zijne groenten al sinds vele jaren van de
veilingen, en speciaal de veilingen te Zwaag, Aalsmeer en Loos-
[marge: laat Esveld nieuwe verklaring + bewijs leveren] duinen, sindskort ook te Zwolle. Op de veiling te Loosduinen
betrok hij zijn waren door tusschenkomst van een commissionnair.
Zijn inkoop per week beloopt omstreeks f. 1000.-.
Cliënt heeft inderdaad reeds een zaak van eenige beteeke-
nis. Hij bezit een vrachtauto waarmede hij zelf zijn goederen ver-
voert.
Ik hoop U met deze gegevens te hebben duidelijk gemaakt dat
inderdaad Esveld niet een detaillist is die thans de conjunctuur
gunstig acht om zich op het gebied van den groothandel te gaan De tekst is een pleidooi of formele uiteenzetting om aan te tonen dat de heer Esveld een legitieme groothandelaar (grossier) is en geen kleine winkelier meer. Dit onderscheid is juridisch of economisch van belang, vermoedelijk vanwege distributieregels of marktvergunningen.

De kernpunten van het betoog zijn:
1. Historiek: Esveld was vroeger detaillist, maar die zaak is al jaren geleden opgeheven.
2. Huidige status: Hij koopt in op veilingen (Zwaag, Aalsmeer, Loosduinen, Zwolle) voor een groep van 12 vaste afnemers (detaillisten).
3. Ambities: Hij wil een vaste plek (pakhuis of standplaats) op de markt in Amsterdam om aan de regels te voldoen.
4. Omvang: Met een wekelijkse inkoop van 1000 gulden en een eigen vrachtwagen wordt de seriueze omvang van zijn bedrijf benadrukt.
5. Marge-notities: De handgeschreven opmerking "laat Esveld nieuwe verklaring + bewijs leveren" wijst erop dat de ontvanger van dit document (waarschijnlijk een instantie of een andere jurist) nog niet volledig overtuigd is en aanvullende bewijslast verlangt. Dit document stamt zeer waarschijnlijk uit de periode van de Duitse bezetting (gezien de doordruk van 1941). Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de handel in levensmiddelen en groenten streng gereguleerd door de bezetter om de distributie te controleren en de zwarte handel tegen te gaan. Handelaren moesten over de juiste papieren beschikken om als grossier te mogen opereren.

De verwijzing naar "de conjunctuur gunstig achten" suggereert dat men Esveld er mogelijk van verdacht een 'oorlogsprofiteur' te zijn die pas recent (vanwege de schaarste) in de groothandel was gestapt. De schrijver probeert dit te weerleggen door te wijzen op een jarenlange staat van dienst. De locaties van de veilingen (o.a. Zwaag en Aalsmeer) zijn historisch belangrijke knooppunten voor de Nederlandse tuinbouw.