Handgeschreven verzoekschrift. 23 oktober 1941. M. Vietschkoornmaker jr. (viskoopman). Vermoedelijk de directie van de Centrale Visafslag of een distributie-instantie (geadresseerd als "M.H." - Mijne Heren). Adam 23-10-41
20 Zoetwater

M. H.

Hiermede vraag ik u beleefd mij
weer te willen plaatsen op de lijst
voor de toewijzing van zoetwatervisch
De reden waarom ik niet altijd
op den afslag aanwezig ben is,
dat ik vaak op IJmuiden was
daar ik mijn visch daar op den
Afslag ook betrok. U kunt dat
informeeren, aangezien ik daar
ingeschreven stond als vischkoopman
Ook heb ik een standplaats op het
Kastanjeplein, en een ventvergunning
voor versche visch, en alleen van
Noordzeevisch kan ik niet bestaan
Mijn zoetwatervisch betrok ik altijd
van de firma Wijnhenk en firma
Steven, en van den afslag Hopende
op een gunstig antwoord teken ik
M. Vietschkoornmaker z.²

[paraaf] De brief is een zakelijk en dwingend geformuleerd verzoek van een zelfstandige viskoopman. De kern van het schrijven is de noodzaak om weer toegang te krijgen tot de toewijzing van zoetwatervis. De afzender moet zich verdedigen tegen zijn eerdere afwezigheid op de afslag (mogelijk die van Amsterdam), wat blijkbaar tot zijn verwijdering van de lijst heeft geleid. Hij voert aan dat hij zijn handelswaar vaak in IJmuiden inkocht, wat hij met zijn officiële registratie aldaar kan bewijzen. Opmerkelijk is de explicitering van zijn bedrijfsvoering: hij bezit zowel een vaste standplaats (Kastanjeplein) als een ventvergunning, wat duidt op een actieve ambulante handel. De zin "alleen van Noordzeevisch kan ik niet bestaan" benadrukt de economische kwetsbaarheid en de afhankelijkheid van een gevarieerd aanbod in oorlogstijd. Het document is geschreven tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1941). In deze periode was de voedseldistributie en de handel in levensmiddelen onderworpen aan strenge regelgeving en rantsoenering. Visafslagen stonden onder toezicht en handelaren moesten officieel erkend en geregistreerd zijn om te mogen inkopen. De schaarste aan Noordzeevis (door beperkingen op de zeevaart vanwege de oorlog) maakte de handel in zoetwatervis extra cruciaal voor het overleven van kleine zelfstandige handelaren. De genoemde locaties — de afslag in IJmuiden voor zeevis en de markt op het Kastanjeplein in Amsterdam-Oost — zijn authentieke ankerpunten in de Amsterdamse vishandel van die tijd.