Handgeschreven verzoekschrift aan een distributie-instantie.
Origineel
Handgeschreven verzoekschrift aan een distributie-instantie. P. Slaethuis. [Linksboven, doorgehaald:] ~~Inschrijven~~ ~~modellen~~
[Midden boven, ambtelijke aantekening:] afwijzen voor verhooging
[Rechtsboven:] Afwijzen
Amsterdam 10. 12-41
Ab:
[Rood potlood stempel:] 46A / 170 / 2 M. 17/12/41 [geparafeerd] As
Ondergeteekende zou gaarne
zien dat zijn toewijzing van
40 p visch per week verhoogd
zou worden, daar andere
winkeliers ook een dubbele
toewijzing krijgen komt
het mij rechtvaardig toe
dat ik ook dat krijg.
Mijn bedrijf is gevestigd
eerste Rozendwarsstr No. 5.
Daar ik van geen andere visch
betrekken ben ik op de hal aan-
gewezen. dus U begrijpt wel
dat ik met mijn hooge kosten
niet van 40 p per week kan
bestaan.
In de hoop dat mijn verzoek in-
gewilligd wordt teeken ik
Hoogachtend
P Slaethuis
p: adres Westerstraat 111 II
Amsterdam
[Paars stempel onderaan:]
Nº 46A / 170 / 1 M. 1941 13/12 In deze brief verzoekt een Amsterdamse vishandelaar, P. Slaethuis, om een verhoging van zijn wekelijkse rantsoen vis. Hij ontvangt op dat moment 40 pond (waarschijnlijk 'p' voor pond, ca. 20 kg) vis per week. Zijn argumentatie is tweeledig:
1. Gelijkheid: Hij ziet dat collega-winkeliers een dubbele toewijzing krijgen en vindt dit onrechtvaardig ("komt het mij rechtvaardig toe dat ik ook dat krijg").
2. Economische noodzaak: Hij stelt dat hij uitsluitend afhankelijk is van "de hal" (de Centrale Vishal aan de Jan van Galenstraat) en dat zijn bedrijfskosten te hoog zijn om te kunnen overleven op een toewijzing van slechts 40 pond per week.
Ondanks zijn pleidooi is het verzoek kort en bondig afgewezen, getuige het grote woord "Afwijzen" en de ambtelijke notitie "afwijzen voor verhooging" bovenaan het document. Dit document stamt uit december 1941, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was de schaarste aan voedsel en goederen groot en werd het distributiestelsel steeds strenger. Vis was een belangrijk onderdeel van de voedselvoorziening, zeker toen vlees steeds schaarser werd.
Winkeliers waren voor hun handel volledig afhankelijk van officiële toewijzingen door de Rijksbureaus. De brief geeft een inkijkje in de dagelijkse overlevingsstrijd van kleine ondernemers in de Amsterdamse Jordaan (de Rozendwarsstraat en Westerstraat). De bureaucratische taal en de harde afwijzing op de voorzijde van de brief illustreren de onbuigzaamheid van het distributiesysteem tijdens de oorlogsjaren. P. Slaethuis
Samenvatting
In deze brief verzoekt een Amsterdamse vishandelaar, P. Slaethuis, om een verhoging van zijn wekelijkse rantsoen vis. Hij ontvangt op dat moment 40 pond (waarschijnlijk 'p' voor pond, ca. 20 kg) vis per week. Zijn argumentatie is tweeledig:
1. Gelijkheid: Hij ziet dat collega-winkeliers een dubbele toewijzing krijgen en vindt dit onrechtvaardig ("komt het mij rechtvaardig toe dat ik ook dat krijg").
2. Economische noodzaak: Hij stelt dat hij uitsluitend afhankelijk is van "de hal" (de Centrale Vishal aan de Jan van Galenstraat) en dat zijn bedrijfskosten te hoog zijn om te kunnen overleven op een toewijzing van slechts 40 pond per week.
Ondanks zijn pleidooi is het verzoek kort en bondig afgewezen, getuige het grote woord "Afwijzen" en de ambtelijke notitie "afwijzen voor verhooging" bovenaan het document.
Historische Context
Dit document stamt uit december 1941, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was de schaarste aan voedsel en goederen groot en werd het distributiestelsel steeds strenger. Vis was een belangrijk onderdeel van de voedselvoorziening, zeker toen vlees steeds schaarser werd.
Winkeliers waren voor hun handel volledig afhankelijk van officiële toewijzingen door de Rijksbureaus. De brief geeft een inkijkje in de dagelijkse overlevingsstrijd van kleine ondernemers in de Amsterdamse Jordaan (de Rozendwarsstraat en Westerstraat). De bureaucratische taal en de harde afwijzing op de voorzijde van de brief illustreren de onbuigzaamheid van het distributiesysteem tijdens de oorlogsjaren.