Getypte prijsverordening/circulaire met stempel.
Origineel
Getypte prijsverordening/circulaire met stempel. Ongedateerd ("met ingang van heden"), vermoedelijk oorlogsperiode (1940-1945). NED. VISSCHERIJCENTRALE [stempel]
wom. [handgeschreven]
Voor zeevisch zijn met ingang van heden de onderstaande maximummarges vastgesteld, waarbij de omzetbelasting is inbegrepen.
| Max.marge grossier per 50 kg netto, franco station van verzending: | Max.marge detaillist per kg à contant af detaillist : | |
|---|---|---|
| Makreel | ƒ 2,50 | ƒ 0,22 |
| Koolvisch | 3,50 | 0,22 |
| Braatschelvisch | 3,50 | 0,24 |
| Kl. schelvisch | 3,50 | 0,25 |
| Kl. middel schelvisch | 3,50 | 0,28 |
| Gr. middel schelvisch | 3,50 | 0,32 |
| Gr. Schelvisch | 3,50 | 0,36 |
| Wijting | 3,50 | 0,13 |
| Kleine gul | 3,50 | 0,19 |
| Middel gul | 3,50 | 0,20 |
| Kabeljauw | 3,50 | 0,30 ) mooten |
| Groote gul | 3,50 | 0,28 ) / 0,80 |
| Kabeljauw zonder kop | 3,50 | 0,30 |
| Kabeljauwfilets | 3,50 | 0,30 |
| Rog | 3,50 | 0,15 |
| Kl. Schol II | 3,50 | 0,24 |
| Kl. schol I | 3,50 | 0,30 |
| Zetschol | 3,50 | 0,34 |
| Middelschol | 3,50 | 0,34 |
| Groote schol | 3,50 | 0,34 |
| Bot(zee) | 3,50 | 0,26 |
| Schar | 3,50 | 0,24 |
| Haring(versch) | 2,50 | 0,24 |
Voor verpakkingen beneden de 50 kg mag de maximummarge ten hoogste ƒ 0,01 per kg meer bedragen.
| Max.marge grossier per kg netto, franco station van verzending: | Max.marge detaillist per kg à contant af detaillist: | |
|---|---|---|
| Slips (kleine en grove) | ƒ 0,10 | ƒ 1.- |
| Kl. tong | 0,20 | 0,50 |
| Kl. middel tong | 0,20 | 0,70 |
| Gr. middel tong | 0,20 | 0,80 |
| Griet tot 1 pond | 0,10 | 0,29 |
| Griet boven 1 pond | 0,10 | 0,60 |
| Tarbot tot 1 kg | 0,10 | 0,55 ) |
| Tarbot middel 1-3 kg | 0,20 | 0,62 ) mooten |
| Tarbot grootboven 3 kg | 0,20 | 0,76 ) ƒ 1.20 |
| Gr. tong | 0,20 | 0,80 [daaronder:] " 1.50 |
Voor ingevroren visch wordt bovenstaande maximum marge voor den groothandelaar vermeerdert met invries- en bewaarkosten van ten hoogste ƒ 1,- per 50 kg per maand met een maximum van ƒ 2,50 per 50 kg. Dit document is een typisch voorbeeld van economische regulering in een periode van schaarste. De kernpunten zijn:
1. Marge-regulering: Er wordt niet de eindprijs vastgelegd, maar de maximale winst die een handelaar (grossier of detaillist) bovenop de inkoopprijs mag rekenen. Dit diende om woekerprijzen en speculatie te voorkomen.
2. Differentiëring: Er is een duidelijk onderscheid tussen consumptievis (zoals schol en wijting) en luxere soorten (zoals tong en tarbot). Voor de luxere soorten wordt de marge per kilo berekend in plaats van per 50 kilo.
3. Mooten: Bij grotere vissen zoals kabeljauw en tarbot zijn aparte marges vastgesteld voor de verkoop in "mooten" (stukken), wat extra werk en snijverlies voor de detaillist compenseerde.
4. Logistieke kosten: De tekst specificeert dat de grossiersmarge "franco station van verzending" is, wat betekent dat transportkosten vanaf dat punt apart verrekend konden worden. Ook de kosten voor koeling (invriezen) zijn strikt gemaximeerd. De Nederlandsche Visscherijcentrale (NVC) werd tijdens de Duitse bezetting in 1941 opgericht als onderdeel van de distributie-organisatie. Het doel was de totale controle over de visvangst, de aanvoer en de prijsvorming. Omdat veel visserijschepen waren gevorderd en de Noordzee oorlogsgebied was, was vis schaars en een belangrijke bron van eiwitten voor de bevolking. Dergelijke prijslijsten waren essentieel voor de Prijsbeheersing (de toenmalige toezichthouder) om controles uit te kunnen voeren bij viswinkels en groothandels. De spelling met 'sch' (zoals in "visscherij") bleef in officiële documenten gebruikelijk tot de spellinghervorming van 1947.