Dienstbrief / intern memorandum. 21 september 1942. Directeur van de Dienst van het Marktwezen (vermoedelijk Amsterdam). De Wethouder voor de Levensmiddelen. vD/HB.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

Aantekening in rood potlood: Verzonden 21/9

l/71/1 M.
21 September 1942.

Diensttelefoon
H. Steenbeek.

Hiermede heb ik de eer U te verzoeken te willen bevorderen, dat den heer Steenbeek, adjunct-bedrijfschef van den Dienst van het Marktwezen een diensttelefoonaansluiting te zijnen huize, P. Lastmankade 37, wordt verleend. Nu de bedrijfschef, de Heer J. Broerse, voorloopig van zijn functie is ontheven, is het gewenscht, dat de heer Steenbeek over een diensttelefoon beschikt.

De heer Steenbeek heeft thans reeds voor eigen rekening een telefoonaansluiting; hij verzoekt het hem verstrekte telefoonnummer, 97240, te mogen behouden.

De Directeur [ondertekening afgebroken] * Inhoud: De brief is een formeel verzoek aan de wethouder om een privé-telefoonlijn om te zetten naar een dienstlijn (waarbij de kosten door de gemeente gedragen worden). Dit wordt noodzakelijk geacht omdat de adjunct-bedrijfschef, H. Steenbeek, de taken moet overnemen van zijn superieur.
* Personele wijziging: Er wordt melding gemaakt van de voorlopige ontheffing uit de functie van de heer J. Broerse. In de context van september 1942 is dit een opvallend detail; dergelijke schorsingen hadden in die tijd vaak een politieke achtergrond (bijvoorbeeld wegens weigering tot samenwerking met de bezetter of vervanging door een NSB-sympathisant).
* Locatie: De P. Lastmankade bevindt zich in Amsterdam-Zuid, wat bevestigt dat het hier om een Amsterdamse gemeentelijke dienst gaat. Het telefoonnummer 97240 is een Amsterdams nummer uit die periode.
* Vorm: Getypt op grijsachtig oorlogspapier. De rode aantekening "Verzonden 21/9" geeft aan dat de brief op de dag van datering ook daadwerkelijk is uitgegaan. Dit document stamt uit het derde jaar van de Duitse bezetting van Nederland. De "Dienst van het Marktwezen" was in deze periode cruciaal voor de voedselvoorziening en distributie in de stad, aangezien de markten een centrale rol speelden bij de verdeling van de steeds schaarser wordende levensmiddelen. De wethouder voor Levensmiddelen was in deze tijd een sleutelfiguur binnen het stadsbestuur. De aanvraag voor een telefoonaansluiting thuis was in 1942 geen kleinigheid; het was een luxe en een strategisch middel dat essentieel was voor de bereikbaarheid van functionarissen in crisistijd.