Officiële brief/vergunning. 8 februari 1939. De Directeur (vermoedelijk van de Dienst van het Marktwezen, Amsterdam). 26/2/2 M

extra

[Handgeschreven paraaf/handtekening, mogelijk "Heyen"]

VP/G.

8 Februari 1939.

den Heer N. Lymer,
Vrolikstraat 46,
Amsterdam-Oost.
Wyk 20.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 9 Januari jl.
verleen ik U hierby tot wederopzegging toestemming zich op
Uw plaats op de markt Dapperstraat te laten bystaan - niet
vervangen - door Uw zoon Wolf Lymer.

De Directeur, * Inhoud: In deze brief krijgt de heer N. Lymer van de gemeente Amsterdam toestemming om zich op zijn marktplaats op de Dappermarkt te laten assisteren door zijn zoon, Wolf Lymer.
* Juridische nuance: De brief maakt een scherp onderscheid tussen "bystaan" (assisteren) en "vervangen". De zoon mag helpen terwijl de vader aanwezig is, maar mag zijn vader niet volledig vervangen als standhouder. De toestemming is bovendien "tot wederopzegging", wat betekent dat de instantie het recht behoudt om de toestemming op elk moment in te trekken.
* Taalgebruik: Het taalgebruik is formeel en zakelijk, kenmerkend voor de vooroorlogse bureaucratie (bijv. "jl." voor jongstleden en "d.d." voor de dato). De spelling "by" en "bystaan" (met een 'y' in plaats van 'ij') was in die tijd nog gebruikelijk in ambtelijke stukken. * Historische context: Het document dateert van februari 1939, anderhalf jaar voor de Duitse bezetting van Nederland. De familie Lymer woonde in de Vrolikstraat in Amsterdam-Oost, een buurt die destijds een grote Joodse populatie kende. De Dappermarkt was (en is) het centrale economische hart van deze wijk.
* Personen: Uit archiefonderzoek (zoals de Joodse Raad-kaarten en het Digitaal Monument Joodse Gemeenschap) blijkt dat het hier gaat om Nathan Lymer (geboren in 1888) en zijn zoon Wolf Lymer (geboren in 1922).
* Locus: De Dappermarkt was een plek waar veel Joodse kleine zelfstandigen hun brood verdienden. Dit document illustreert de strikte regulering van de markthandel in Amsterdam in die tijd.
* Tragiek: Hoewel dit een alledaags, bureaucratisch document lijkt over een werkvergunning, krijgt het een diepere lading door de wetenschap dat beide genoemde personen de Holocaust niet hebben overleefd. Nathan Lymer werd in 1942 in Auschwitz vermoord; Wolf Lymer overleed in 1945 in Midden-Europa. Dit document is een van de laatste tastbare bewijzen van hun normale dagelijkse leven en werkzaamheden in Amsterdam voor de oorlog. N. Lymer Gemeente Amsterdam Marktwezen