Ambtsbrief (doorslag/afschrift). 9 oktober 1942. Vermoedelijk de directie van een vismarkt of een gemeentelijke marktmeester (gezien de aantekeningen rechtsboven). [Stempel linksboven:]
№ 46a/584/3 M. 1942 12/10

[Handgeschreven rechtsboven:]
Marktw. 162
mij d'ir
Insp. de K

Aan de Nederlandsche Visscherij Centrale,
2de Adelheidstraat 300,
's-G_R_A_V_E_N_H_A_G_E_

L.M. 813
-1942-

9 October 1942.

Naar aanleiding van Uw schrijven van 10 September 1942,No.21608 Afd.S/a.Ha, bericht ik U het volgende.

Het feit dat in den laatsten tijd vrij regelmatig visch door de keurmeesters van den Keuringsdienst van Waren (waarvan er steeds twee op de markt aanwezig zijn) moest worden afgekeurd, wordt, naar het oordeel van de deskundigen op vischgebied, niet veroorzaakt door het ontbreken van een koelinrichting op de vischmarkt, doch door het feit, dat de inzenders - grossiers - de visch dikwijls slecht verzorgd inzenden.

Hieraan is vermoedelijk niet vreemd het pogen van de grossiers om bij de bestaande regeling van maximum prijzen tot hun eigen schade, te trachten de leveringskosten zoo laag mogelijk te houden. Door het gebruik van te weinig ijs komt de visch dikwijls in slechten toestand op de markt. Dit is reeds herhaaldelijk te Uwer kennis gebracht.

Wat de klacht van de "Imex" betreft, deel ik U mede, dat de daar in bedoelde aal vermoedelijk van Urk afkomstig was en zeer slecht was verzorgd. De partij kwam verbroeid op de markt aan. In de bijlage leg ik een op deze aangelegenheid betrekking hebbenden brief van den Directeur van den Keuringsdienst van Waren met bijgevoegd rapport van den keurmeester over. Voor wat de behandeling van de visch op de vischmarkt betreft, vestig ik er Uw aandacht op, dat speciaal voor * Kernboodschap: De brief is een reactie op klachten over de afkeuring van partijen vis op de markt. De schrijver stelt dat de slechte kwaliteit niet te wijten is aan de faciliteiten op de markt (zoals gebrek aan koeling), maar aan de gebrekkige verzorging door de groothandelaren (grossiers) tijdens het transport.
* Economische motivatie: De brief wijst een interessante oorzaak aan voor de kwaliteitsvermindering: de door de bezetter ingevoerde maximumprijzen. Omdat grossiers gebonden zijn aan een prijsplafond, proberen ze hun kosten te drukken door te besparen op ijs voor het transport, met bedorven ("verbroeide") vis als gevolg.
* Specifieke casus: Er wordt verwezen naar een klacht van de firma "Imex" over een partij aal (paling) uit Urk. De keuringsdienst bevestigt dat deze partij al in slechte staat aankwam.
* Toon: De toon is formeel, defensief en zakelijk, kenmerkend voor ambtelijke correspondentie uit die periode. Dit document stamt uit oktober 1942, midden in de Tweede Wereldoorlog. De Nederlandsche Visscherij Centrale (NVC) was een door de Duitse bezetter ingestelde organisatie die de gehele vissector controleerde, van vangst tot distributie. In deze periode was er sprake van schaarste en een streng gereguleerde economie met distributiebonnen en prijsbeheersing. De spanning tussen kwaliteitsbehoud en de dwingende economische realiteit van de oorlog (brandstoftekorten, materiaalschaarste zoals ijs, en prijscontroles) komt in deze brief duidelijk naar voren. Het feit dat de brief midden in de tekst stopt, duidt erop dat dit een voorblad of een onvolledig doorslagexemplaar is.