Handgeschreven brief met ambtelijke aantekeningen en stempels. 28 september 1942 (verzending), afgehandeld in oktober 1942. P. J. A. Piessen-Lover (mogelijk een vishandel), Rozengracht 44, Amsterdam. Waarschijnlijk een distributie-instantie of het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening. [Header linksboven, gestempeld/geschreven]
№ 46ª/691/1 M. 1942 $^{20}/_{9}$

[Brieftekst]
Amsterdam 28 Sept. 1942.

Weled. Heer.

Zou ik ook als ’t ublieft in aanmerking mogen
komen voor een Toewijzing voor Zeeuwsche Mosselen.
Daar ik ze in 1940 en 1941 er mee gewerkt heeft, en daar
ik ook omzet belasting van betaald heb.
Hopende een gunstig antwoord van U te mogen
ontvangen.

Hoogachtend.
P. J. A. Piessen-lover.
Rozengracht. 44.
Amsterdam.

[Aantekeningen in de kantlijn en onderaan]

• [Rechtsboven, potlood]:
  Mossel
  dossier

• [Midden links, pen/potlood]:
  Heeft Recht
  maar is nog niet
  [vermeld?]
  K.L. [initialen]
  12 OCT. 1942 [datumstempel]

• [Onderaan midden/rechts, diverse pennen]:
  Oproepen
  26-10-'42
  [Handtekening]

  p 26/10
  afleggen [?]
  aan oproeping
  geen gevolg gegeven
  30-10-'42
  [Handtekening] * Onderwerp: De brief betreft een verzoek om een toewijzing (vergunning/quotum) voor de verkoop van Zeeuwse mosselen. Tijdens de Duitse bezetting was de handel in levensmiddelen strikt gereguleerd via een distributiesysteem.
  * Argumentatie: De afzender voert twee redenen aan waarom hij/zij recht heeft op deze toewijzing: continuïteit (er is al in 1940 en 1941 met dit product gewerkt) en fiscale legitimiteit (er is aantoonbaar omzetbelasting over betaald). Dit was een standaardmanier om aan te tonen dat men een bonafide handelaar was in een specifiek product vóórdat de schaarste intrad.
  * Administratieve afhandeling: Uit de krabbels blijkt dat een ambtenaar concludeerde dat de aanvrager "recht heeft", maar dat er nog een administratieve drempel was. De aanvrager is opgeroepen voor een gesprek op 26 oktober 1942, maar is niet verschenen ("geen gevolg gegeven"). Op 30 oktober is het dossier daarom waarschijnlijk gesloten of gearchiveerd. Dit document biedt een inkijkje in de bureaucratische realiteit van bezet Nederland. De schaarste dwong ondernemers om voor elk productonderdeel toestemming te vragen aan de overheid. De Rozengracht in Amsterdam was een levendige handelsstraat; nummer 44 huisvestte in die periode vermoedelijk een viswinkel of een vergelijkbare nering. Dat de aanvrager uiteindelijk niet op de oproep verscheen, kan diverse oorzaken hebben: van ziekte of bedrijfsbeëindiging tot meer ingrijpende oorlogsgerelateerde omstandigheden (zoals onderduik of deportatie, hoewel de naam Piessen-Lover niet direct wijst op een Joodse achtergrond).