Handgeschreven brief (verzoekschrift). 30 september 1942. Noot: De spelling en interpunctie uit het origineel zijn aangehouden.

Inschrijven
Nº 463/688/1 M. 1342 30/9 228

Amsterdam 30-9-42

WelEd: Heer

Ondergeteekende verzoekt even Uw gewaardeerde
aan aandacht voor het navolgende.
Nu het mosselen tijdvak is aangebroken, heb ik
mij gemeld bij de Commissie voor het uit-
rijken der Mosselkaarten, doch tot mijn
niet geringe verbazing werd mij geen kaart
tot het verkrijgen van Mosselen ter hand
gesteld, met de mededeeling ik kwam niet
in aanmerking.
Ik heb een vaste plaats op de Markt
Ten Katestraat waar ik in 1940 en 1941
mosselen kookte en aan het plubliek in gekookte
staat verkocht. Ook bezit ik een vergunning
van de Brandweer om op de Markt het
artikel te mogen koken. De brief is een formeel verzoek van een marktkoopman (wiens naam op deze pagina niet vermeld staat) gericht aan een instantie die verantwoordelijk is voor de distributie van mosselen.

De kernpunten zijn:
1. Aanleiding: Het begin van het mosselseizoen.
2. Probleem: De schrijver heeft zich gemeld voor "Mosselkaarten" (toewijzingsbewijzen voor handelaren), maar is afgewezen met de mededeling dat hij niet in aanmerking komt.
3. Argumentatie: De schrijver voert aan dat hij een gevestigde handelaar is met een vaste staanplaats op de Ten Katemarkt in Amsterdam. Hij benadrukt dat hij in de voorgaande oorlogsjaren (1940 en 1941) ook mosselen kookte en verkocht, en dat hij hiervoor de noodzakelijke brandweervergunning bezit. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) was de voedselvoorziening strikt gereguleerd via een distributiesysteem. Niet alleen consumenten hadden bonkaarten nodig, maar ook handelaren hadden specifieke vergunningen en toewijzingskaarten nodig om handelswaar in te kopen.

Mosselen waren een belangrijk volksvoedsel, zeker toen vlees en andere eiwitbronnen schaarser werden. De "Commissie voor het uitreiken der Mosselkaarten" (zoals in de brief genoemd) was waarschijnlijk een lokaal of sectoraal orgaan dat moest voorkomen dat de schaarse handel in illegale circuits verdween.

De verwijzing naar de Ten Katestraat plaatst het verzoek in de context van de bekende Amsterdamse Ten Katemarkt. Dat de schrijver expliciet de jaren 1940 en 1941 noemt, dient als bewijs van zijn status als "erkend" handelaar die recht meent te hebben op continuering van zijn nering in het derde oorlogsjaar. De brandweervergunning was essentieel omdat het koken van mosselen op de markt met open vuur of grote branders gebeurde, wat strikte veiligheidseisen met zich meebracht.