Handgeschreven verzoekschrift / administratieve brief. Geschreven na 25 september 1942; administratief verwerkt in oktober 1942. Mej. C. de Vries - Understal, Kuipersstraat 78 II. Nº 46ª/707/1 M. 1942 $\frac{2}{10}$ nw. dossier
mosselen

Mijnheer
Naar aanleiding dat ik op 25 September
om mijn mosselen kaart kwam, kreeg
ik de mededeling dat mijn mosselen
toeweizing is ingehouden, naar
aanleiding daarvan wenschte ik
gaarne opheldering, daar ik jaar
in jaar uit speciaal met mosselen
en garnalen ventte, u bij voorbaat
dankend
Hoogachtend
Mej C. de Vries - Understal

[Marginale notities en krabbels:]
Mosselen afgewezen.
7-10-42 [Onleesbare naam/paraaf, mogelijk 'dethaen']
Oproepen 5-10-42
[Onleesbare naam/paraaf]
p 7/10
Kuipersstr 78 II De brief is een formeel maar sober verzoek om opheldering. De schrijfster, Mej. C. de Vries-Understal, beklaagt zich over het feit dat haar "mosselen kaart" (een vergunning of toewijzing om mosselen te mogen verhandelen) is ingehouden. Ze voert als argument aan dat ze al jarenlang ("jaar in jaar uit") gespecialiseerd is in het venten van mosselen en garnalen.

De tekst bevat diverse administratieve toevoegingen die het procesverloop tonen:
* Bovenaan is een dossiernummer en de aanduiding "nw. dossier mosselen" toegevoegd.
* Er is een notitie "Oproepen 5-10-42", wat betekent dat zij werd ontboden voor een gesprek.
* De uiteindelijke beslissing staat dwars op de brief geschreven: "Mosselen afgewezen" op 7-10-42.
* Onderaan is haar adres genoteerd: Kuipersstraat 78 II (een adres in de Amsterdamse Pijp, een buurt waar destijds veel marktkooplieden en venters woonden). Dit document dateert uit het najaar van 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was de schaarste aan voedsel groot en stond de handel onder strikt toezicht van de distributiediensten.

Om te mogen "venten" (het aan de deur verkopen van goederen) had men officiële vergunningen en toewijzingskaarten nodig. De overheid probeerde via deze kaarten de zwarte handel te beperken en de voedselstroom te controleren. Het feit dat haar vergunning werd ingehouden en later definitief werd afgewezen, betekende voor de schrijfster een direct verlies van haar bron van inkomsten. De afwijzing kan te maken hebben gehad met nieuwe, strengere regels van de bezetter of een reorganisatie van de vishandel.