Getypte zakelijke brief (waarschijnlijk een doorslag of archiefkopie).
Origineel
Getypte zakelijke brief (waarschijnlijk een doorslag of archiefkopie). 22 oktober 1942. De Directeur (namens een onbekende instantie, gelieerd aan de Visscherijcentrale). VD/HG.
46A/705/2 M.
[Handgeschreven:] Verzonden 22/10
22 October 1942.
den Heer G.J. Hendriks,
Van Boetzelaerstraat 11 hs,
Amsterdam-West.
Wijk 19A
Naar aanleiding van Uw brief d.d. 2 October jl. deel ik U mede, dat na onderzoek door de door de Visscherijcentrale ingestelde Commissie is gebleken, dat U niet voor een toewijzing van zee- en riviervisch in aanmerking kunt komen, aangezien voor het bakken of rooken van deze visch geen toewijzing wordt gegeven.
De Directeur, * Kernboodschap: De brief is een formele afwijzing van een verzoek om vis (zee- en riviervis) toegewezen te krijgen. De aanvrager, de heer Hendriks, wilde de vis waarschijnlijk professioneel of bedrijfsmatig bakken of roken.
* Reden van afwijzing: Een commissie van de Visscherijcentrale heeft geoordeeld dat er voor de specifieke doeleinden 'bakken' en 'roken' geen toewijzingen worden verstrekt.
* Stijl: De brief is geschreven in de typische ambtelijke stijl van die tijd, met gebruik van de oude spelling (bijv. "visscherij", "visch", "rooken"). * Tijdsperiode: De brief stamt uit oktober 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er een nijpend tekort aan voedsel en waren bijna alle goederen 'op de bon' of onderworpen aan strikte distributieregels.
* Distributie en Schaarste: De "Visscherijcentrale" was een organisatie die tijdens de bezettingsjaren belast was met het reguleren van de visvangst en de verdeling daarvan. Omdat vis een belangrijke bron van eiwitten was terwijl vlees schaars werd, was de controle op de toewijzing zeer streng.
* Economische beperkingen: Kleine ondernemers of burgers die producten wilden verwerken (zoals vis roken of bakken) werden vaak geweigerd omdat de overheid de voorkeur gaf aan centrale distributie via officiële kanalen om de zwarte handel tegen te gaan en de beperkte voorraden te beheren. G.J. Hendriks