Handgeschreven brief met afrekening op gelinieerd papier. Klaas. J. Meuwisse

De rekening was 3 5 9 5 0
[berekening/doorhalingen]
Betaald 200.00
Bleef over 159,50
Zaterdag
Bost 23.00
Wijk 30,00

f 212,50

Betaal alles, want ik sit geweldig krap, want ik ga morgen met een eigen auto naar Ymuide dus zal ik een mooie stal visch voor jullie koopen, maar daar heb ik natuurlijk veel geld voor noodig. Nou jongens ik zal zorgen, dat jullie van de week een hoop geld verdient, want het is de laatste week slecht geweest hè. Nou ik kijk dus wel hè jongens.

Groeten
Klaas. Het document is een combinatie van een financiële afwikkeling en een begeleidend schrijven. In het bovenste gedeelte wordt een rekensom gepresenteerd: van een oorspronkelijk bedrag van 359,50 gulden is 200 gulden betaald. Er bleef 159,50 over, waar bedragen voor 'Zaterdag', 'Bost' en 'Wijk' bij zijn opgeteld, wat leidt tot een eindtotaal van 212,50 gulden.

De tekst eronder is een dwingend doch vriendschappelijk verzoek om het volledige bedrag te betalen. De schrijver, Klaas, legt uit dat hij "geweldig krap" zit (weinig liquide middelen heeft). Hij heeft het geld nodig om in "Ymuide" (IJmuiden) een "stal visch" (een partij of voorraad vis) in te kopen. Hij gebruikt de belofte van toekomstige verdiensten ("een hoop geld verdient") om de huidige betaling te bespoedigen, refererend aan een financieel slechte voorgaande week. De context is die van de kleinschalige vishandel. De term "Wijk" suggereert een vaste looproute voor de verkoop. Het feit dat Klaas met een "eigen auto" naar IJmuiden gaat, wijst op een zekere mate van zelfstandigheid of modernisering in het transport van die tijd. De spelling ("sit", "visch", "koopen", "noodig") en het gebruik van de 'f' (van florijn/gulden) plaatsen dit document in de eerste helft tot het midden van de 20e eeuw, vermoedelijk vóór de spellingshervorming van 1947, al bleven velen de oude spelling nog lang daarna informeel gebruiken. De informele toon ("jongens", "hè") duidt op een nauwe samenwerking tussen de betrokken partijen. J. Meuwisse