Getypte brief (doorslag of kopie) op dun papier. 21 oktober 1942. De Directeur (vermoedelijk van de Visscherijcentrale of een aanverwant orgaan). De heer W. Glasenap, Rustenburgerstraat 253 II, Amsterdam-Zuid. HG.

46A/750/2 M.

[Handgeschreven: Verzonden 21/10]

21 October 1942.

den Heer W.Glasenap,
Rustenburgerstraat 253 II,
Amsterdam-Zuid.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 10 October jl.
deel ik U mede, dat na onderzoek door de door de Visscherij-
centrale ingestelde Commissie is gebleken, dat U niet voor een
toewijzing van aal of garnalen in aanmerkingkunt komen.
Aan Uw verzoek kan derhalve geen gevolg worden ge-
geven.

De Directeur, * Inhoud: De brief betreft een officiële afwijzing van een verzoek om een toewijzing van aal (paling) of garnalen. De beslissing is gebaseerd op een onderzoek door een speciaal daarvoor ingestelde commissie.
* Vorm: De tekst bevat een duidelijke typefout in de vijfde regel ("aanmerkingkunt" aan elkaar geschreven) en een herhaling ("door de door de"). De onderstreping van de plaatsnaam was destijds gangbaar in correspondentie.
* Toon: De toon is strikt zakelijk, formeel en afstandelijk, kenmerkend voor ambtelijke correspondentie uit die periode.
* Adressering: De ontvanger woonde in de Amsterdamse Pijp (Rustenburgerstraat), een buurt die tijdens de bezetting zwaar getroffen werd door de deportaties, hoewel de naam Glasenap niet direct als typisch Joods herkenbaar is in deze context. * Historische periode: De brief is gedateerd in oktober 1942, midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland.
* Schaarsche en distributie: Gedurende de bezetting was er een grote schaarste aan voedsel. De handel in vis, aal en garnalen stond onder streng toezicht van de "Visscherijcentrale", een van de vele rijksbureaus/centrales die de economie reguleerden. Er was een complex systeem van vergunningen en toewijzingen nodig voor zowel handelaren als particulieren om aan bepaalde goederen te komen.
* Visscherijcentrale: Dit orgaan hield toezicht op de vangst, verwerking en distributie. Paling en garnalen waren relatief luxe producten of belangrijk voor de export naar Duitsland, waardoor de toewijzing aan de binnenlandse markt (of specifieke personen/winkeliers) uiterst beperkt was.
* De ontvanger: Het is aannemelijk dat de heer Glasenap een vishandelaar, restauranthouder of wederverkoper was die probeerde voorraad te bemachtigen, aangezien dergelijke toewijzingen zelden aan individuele consumenten werden gedaan via deze formele weg. W. Glasenap