9 oktober 1942 (hoofdbrief) en 13 oktober 1942 (kanttekeningen). Jac. Stam. Mijnheer de Haer. [Linksboven in stempel/druk:]
№ 46ª/751/3 M. 1942 13/10

[Hoofdtekst:]
Mijnheer de Haer.

18 September l.l. ontving
ik een brief van Vischnis
IJmuiden, dat er een zending
gerookte aal uit Breda
aan mij was toegezonden
voor de Vischmarkt.

Deze zending gerookte
aal, is nooit hier aan-
gekomen. Nu ontvang
ik een brief van Vischnis
om de afrekening.

Wilt U zoo goed zijn
deze brief te doen beant-
woorden.

Hoogachtend
Jac Stam
9-10-’42.

[In de marge, diagonaal:]
Spoed

[Middelste aantekening in ander handschrift:]
Voor beantwoording
zie rapport hierboven.
13-10-’42
deHaer.

[Onderste aantekening:]
Ik heb de Heer Stam de op-
merking gemaakt, dat hij de
brief v. 17 September niet
onmiddellijk heeft doorge-
zonden.
13-10-’42
deHaer Het document is een interne correspondentie binnen een ambtelijke of distributie-instantie tijdens de Tweede Wereldoorlog. De kern van de zaak is een logistiek probleem: een zending gerookte aal die vanuit Breda naar de vismarkt (vermoedelijk in een andere stad) had moeten gaan, is spoorloos verdwenen. Hoewel de goederen nooit zijn aangekomen, stuurt "Vischnis" (mogelijk een afkorting voor een visserij-instantie of inspectie in IJmuiden) wel een factuur of verzoek tot afrekening.

De reactie van de heer De Haer is tweeledig. Enerzijds verwijst hij naar een rapport voor de feitelijke afhandeling, anderzijds deelt hij een formele reprimande uit aan Jac Stam. Stam heeft namelijk gewacht van 18 september tot 9 oktober voordat hij melding maakte van de vermiste zending, wat in tijden van strikte distributie en schaarste als een ernstige nalatigheid werd beschouwd. Dit document stamt uit oktober 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland. Voedseldistributie stond in deze periode onder streng toezicht van de Rijksdienst voor de Voedselvoorziening. Producten zoals vis en vlees waren schaars en de administratieve controle op zendingen was rigoureus om zwarte handel te voorkomen.

De term "Vischnis" duidt waarschijnlijk op een provinciaal of landelijk bureau dat toezicht hield op de visafslag en -prijzen. Dat een zending "gerookte aal" (een luxe goed) verdween, was in 1942 een serieuze zaak die onmiddellijk gerapporteerd had moeten worden. De vertraging van bijna drie weken in de rapportage door Stam verklaart de geïrriteerde toon van de kanttekening van De Haer. De Haer zelf was waarschijnlijk een hogere ambtenaar of controleur binnen de lokale distributiekring.