Brief / Verzoekschrift (handgeschreven) nu eens vergelijkt met andere vishandelaren dat kunt u zich
toch wel voorstellen dat ik mij tegenover viskooplui die tien
of twintig pond zeevis per dag hebben verkocht toch wel eens
werkelijk mij tekort gedaan vind met een enkele zeevis toewijzing
en dan nog enkel maar kleine vis.
Nu u dit gelezen hebt kunt u zich toch wel voorstellen dat
ik wel eens wat betreft de toewijzing opposant ben want als ik
dan iedere dag die ik op de markt vertoef naar andere viskoop-
lui kijk die het geluk hebben een zaak of zaakje te hebben
waar zijn misschien geen tiende gedeelte van mijn om-
zet gehad hebben er nog een toewijzing fijne zeevis bij krijgen
en dat er Gooier kaas boeren die de Binnen Wieringerstraat
of Binnen Visserstraat met een man of vijf of zes een gewoon
kaaspakhuis met kaas en eieren hebben en die gewoon als zij
hun vistoewijzing verkocht hebben met een kar met kaas
en een mand met eieren gaan venten (ik krijg toch ook
geen toewijzing kaas en eieren) dan, ik kan er niets aan
doen maar dan voel ik mij geen vishandelaar meer maar
een visbedelaar en dan geloof ik niet dat ik er iets te-
veel aan zeg dat de toewijzing mij gegeven niet meer
dan een aalmoes is.
En ik zal maar kort zijn met de garnalen kwestie er
zijn marktkooplieden die tegenover mij 1 kist garna-
len kwestie er 4 krijgen wat mij gezien mijn omzet
toch niet zoo goed toekomen.
Hopende dat u mij recht zal doen toekomen teken
ik Ub Hoogachtend T. E. W. Jensen In dit schrijven beklaagt de heer T. E. W. Jensen zich over de scheve verhoudingen bij de toewijzing van handelswaren, specifiek zeevis en garnalen. Zijn kernargument is dat de toewijzingen niet in verhouding staan tot de omzet van een handelaar. Hij voert aan dat handelaren met een veel kleinere omzet — of handelaren die primair in andere producten zoals kaas en eieren doen — relatief veel grotere hoeveelheden vis toegewezen krijgen.

De frustratie van de auteur is groot; hij stelt dat de hem verleende toewijzing slechts een "aalmoes" is en dat hij zich door dit systeem eerder een "visbedelaar" dan een vishandelaar voelt. Hij wijst op de onrechtvaardige situatie waarbij kaasboeren uit de Binnen Wieringerstraat en Binnen Visserstraat wel vis mogen verkopen, terwijl hijzelf geen toewijzing voor kaas of eieren ontvangt. De brief biedt een inkijkje in de strikte regulering van de handel in Nederland tijdens of vlak na de Tweede Wereldoorlog. In deze periode van schaarste was de distributie van goederen onderhevig aan overheidscontroles en toewijzingssystemen (het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening). Handelaren waren volledig afhankelijk van de hoeveelheden die hun door de autoriteiten werden gegund.

De genoemde locaties, de Binnen Wieringerstraat en de Binnen Visserstraat, bevinden zich in de Haarlemmerbuurt in Amsterdam, een wijk die van oudsher een sterke band heeft met de vis- en voedselhandel. De klacht van Jensen illustreert de sociale spanningen en het gevoel van willekeur dat de bureaucratische rantsoenering teweegbracht bij de kleine middenstanders. W. Jensen Rijksbureau