Getypte doorslag van een officiële brief. 23 oktober 1942. De Directeur (vermoedelijk van een distributie-instantie of de Visserijcentrale). HG.

46A/775/2 M. Verzonden 23/10 [handgeschreven]

                    23 October 1942.


                den Heer F.E.W. Jansen,
                Lijnbaansgracht 32B,
                <u>Amsterdam-Centrum.</u>
                    Wijk 9.


Naar aanleiding van Uw brief ingekomen op 21 October

jl. deel ik U mede, dat na onderzoek door de door de Vissche-
rijcentrale ingestelde Commissie is gebleken, dat U niet
voor verhooging van Uw toewijzing zeevisch en garnalen in
aanmerking kunt komen.
Aan Uw verzoek kan derhalve geen gevolg worden ge-
geven.

                    De Directeur, Dit document is een zakelijke afwijzing van een verzoek om extra toewijzing van visproducten. Wat opvalt is de extreem korte verwerkingstijd: het verzoek van de heer Jansen kwam binnen op 21 oktober en de afwijzing werd twee dagen later, op 23 oktober, al verzonden.

De tekst is gesteld in het formele Nederlands van die tijd (spelling met 'ch' zoals in "zeevisch" en "Visscherijcentrale"). De toon is strikt administratief en onverbiddelijk. Er wordt verwezen naar een "Commissie" die het onderzoek heeft ingesteld, wat duidt op een bureaucratische structuur om de schaarse middelen te beheren. De heer Jansen was waarschijnlijk een vishandelaar of restauranthouder aan de Lijnbaansgracht die probeerde meer voorraad te krijgen. Het document dateert uit oktober 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was de schaarste aan voedsel groot en was vrijwel alles "op de bon" of onderhevig aan strikte distributiequota.

De Visscherijcentrale was het centrale orgaan dat toezicht hield op de vangst en distributie van vis. Omdat de Noordzee grotendeels oorlogsgebied was (Sperrgebiet), was de aanvoer van "zeevisch" zeer beperkt. De bezetter eiste bovendien een groot deel van de vangst op voor eigen gebruik of export naar Duitsland. Dit verklaart waarom verzoeken om extra toewijzing voor de civiele markt vaak werden afgewezen; er was simpelweg niet genoeg om aan de vraag te voldoen. Dergelijke documenten illustreren de bureaucratische grip op het dagelijks leven en de voedselvoorziening in oorlogstijd. F.E.W. Jansen Jansen was (De heer)