Ambtelijk memorandum / handgeschreven correspondentie. 21 november 1939 (met latere kanttekeningen tot 27 november 1939). Er zijn inderdaad enkele
marktkooplieden, die als
regel in versche visch handelen,
doch ook wel eens met fruit
een plaats op de markt innemen
of voorheen in fruit hebben ge-
handeld.
Indien deze kooplieden thans
in verband met de geringe
aanvoer van versche visch,
fruit verkoopen, zonder in
het bezit te zijn van een er-
kenningskaart, meen ik
dat deze kooplieden moet
worden medegedeeld, dat
zij een tijdelijke erkennings
kaart kunnen aanvragen.

[Ondertekening midden:] de Boer
[Datum:] 21-11-39

[Kanttekening links onder:]
Insp:
Deelt U ze dat
mede? Natuurlijk met
eenig voorbehoud, dus
zonder toezeggingen te
doen. 23-11-39

[Handtekening onder:] W.H. Troost

[Stempel in rood kader:] Rep. Kant- Cris 27 Nov. '39

[Potloodnotitie rechts midden:]
Hr de Boer zal
mededeeling doen.
24/11 39 Dit document is een ambtelijke notitie over de flexibiliteit van marktkooplieden tijdens de beginperiode van de Tweede Wereldoorlog (de mobilisatietijd). Door de oorlogsdreiging op zee was de aanvoer van verse vis beperkt ("geringe aanvoer van versche visch"). Vishandelaren probeerden hun brood te verdienen door fruit te gaan verkopen, maar beschikten hiervoor officieel niet over de juiste papieren (de "erkenningskaart").

De schrijver (De Boer) stelt voor om deze handelaren de mogelijkheid te bieden een tijdelijke vergunning aan te vragen. Uit de kanttekening van de inspecteur blijkt een voorzichtige bureaucratische houding: de handelaren mogen wel worden geïnformeerd, maar er mag geen definitieve toezegging worden gedaan ("met eenig voorbehoud"). De rode stempel "Rep. Kant- Cris" verwijst vermoedelijk naar het Repressie-Kantoor van de Crisis Organisatie, een onderdeel van de Rijksdienst dat toezag op de distributie en prijsvorming tijdens de crisisjaren en de oorlog. Het document dateert van november 1939, enkele maanden na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Hoewel Nederland op dat moment nog neutraal was, had de oorlog direct invloed op de economie en de voedselvoorziening. De visserij op de Noordzee werd gehinderd door mijnenvelden en militaire activiteiten, wat leidde tot de in de brief genoemde tekorten.

Dergelijke documenten geven inzicht in hoe lokale en nationale autoriteiten probeerden de economische orde te handhaven via een strikt systeem van vergunningen en "erkenningskaarten", terwijl ze tegelijkertijd moesten inspelen op de veranderende realiteit van schaarste en noodgedwongen beroepswisselingen onder kleine zelfstandigen.