Doorslag van een getypte brief (officieel schrijven). 13 mei 1942. De Directeur van de Centrale Markt te Amsterdam. [Handgeschreven, bovenaan midden]: Verzonden 13/5
[Handgeschreven, rechtsbovenaan]: de Haan [?]

[Rechts getypt]:
den Heer G. Peters,
Jan van Galenstraat 200,
Amsterdam-West.
Wijk 26A.

[Links getypt]:
77/37/5 M.

[Rechts getypt]:
13 Mei 1942.

[Inhoud]:
Mij is gerapporteerd, dat U in de maand April een partij
voor de consumptie ongeschikte aardappelen tegen te hoogen prijs op
de Centrale Markt heeft verkocht, waardoor U de orde ernstig in ge-
vaar hebt gebracht.
In verband met dit feit heb ik U, overeenkomstig het be-
paalde in artikel 39 lid 1 van het Reglement op de Centrale Markt,
gestraft met ontneming van het recht van toegang tot die markt voor
den tijd van veertien dagen, namelijk van 15 tot en met 28 Mei a.s.,
terwijl ik aan den Burgemeester de vraag ter beoordeeling heb voor-
gelegd of U voor langeren tijd behoort te worden uitgesloten.

[Rechtsonder]:
De Directeur, Dit document is een officiële strafoplegging aan een handelaar op de Centrale Markt in Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog. De heer G. Peters wordt gestraft voor twee vergrijpen:
1. Het verkopen van kwalitatief slechte producten ("voor de consumptie ongeschikte aardappelen").
2. Prijsopdrijving ("tegen te hoogen prijs"), wat duidt op zwartehandelspraktijken.

De directe sanctie is een marktverbod van veertien dagen. Opvallend is de escalatie naar de Burgemeester (destijds de pro-Duitse Edward Voûte) om te bepalen of een definitieve uitsluiting noodzakelijk is. Het document illustreert de strenge handhaving en de bureaucratische controle op de voedselvoorziening in bezet Nederland. Tijdens de Duitse bezetting was de voedseldistributie in Nederland strikt gereguleerd via een bonnensysteem. De Centrale Markt aan de Jan van Galenstraat was het kloppend hart van de Amsterdamse groothandel. Vanwege de schaarste was er een levendige zwarte markt, maar de autoriteiten traden hier hard tegen op om onrust onder de bevolking te voorkomen en de controle over de voorraden te behouden. Het verkopen van bedorven waar tegen woekerprijzen werd gezien als een ernstige verstoring van de openbare orde. De datum, mei 1942, valt in een periode waarin de tekorten steeds nijpender werden en de maatregelen tegen economische delicten werden aangescherpt. G. Peters