Officieel besluit/circulaire van de Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale (N.G.F.C.). 9 juli 1942. Rb.V.V.O.

i. onder dekking van een schriftelijke toestemming van de
Centrale.

Dit besluit treedt in werking met ingang van den dag na dien
van afkondiging in de Nederlandsche Staatscourant en kan worden
aangehaald als "Bestuursbesluit N.G.F.C. No. 88".

's-GRAVENHAGE, 9 Juli 1942.

Voor het Dagelijksch Bestuur voornoemd,

W.M. Driessen, Voorzitter.
Niemöller, Secretaris.

Verkoop van groenten en fruit door telers aan consumenten.

Het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd
maakt bekend, dat ten opzichte van den verkoop van groenten en
fruit door de telers aan consumenten het volgende is bepaald:

,, Telers van groenten en fruit mogen vanaf heden slechts
eenmaal per dag en per consument uitsluitend aan consumenten,
woonachtig binnen de gemeente waar het bedrijf van den teler
is gelegen, ten hoogste 2 ½ kg. groente en/of fruit verkoopen.
Deze verkoop mag slechts plaats hebben op het bedrijf van den
teler rechtstreeks aan den consument.

Deze regeling geldt niet voor de gemeenten Amsterdam, Rot-
terdam, 's-Gravenhage, Utrecht, Haarlem en de Gooigemeenten, waar
iedere verkoop door de telers aan consumenten reeds verboden was
en thans ook verboden blijft. De verkoop van kersen in den boom-
gaard (in de z.g. kerseneetgelegenheden) blijft voor verbruik ter
plaatse toegestaan.

Aardappelen mogen nergens rechtstreeks aan consumenten worden
verhandeld.

Bij Bestuursbesluit N.G.F.C. nr: 90 d.d. 9 Juli 1942 is be-
paald, dat het pachten en verpachten van ongeoogste appelen en
peren wordt toegestaan onder dezelfde voorwaarden als volgens
Bestuursbesluit nr: 87, (zie circulaire nr: 288) gelden voor het
verpachten en pachten van ongeoogste pruimen, vroege appelen
en vroege peren.

Wij verzoeken U Uw aanvoerders hiervan in kennis te stellen.

NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE:

[Handtekening/Paraaf] Het document is een officiële bekendmaking van de Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale (N.G.F.C.), daterend uit de Tweede Wereldoorlog. Het betreft de strikte regulering van de directe verkoop van groenten en fruit door telers aan particulieren.

De belangrijkste bepalingen zijn:
1. Beperking op eigen verkoop: Telers mogen slechts 2,5 kg groente/fruit per dag verkopen aan consumenten uit hun eigen gemeente. Deze verkoop moet op het eigen terrein van de teler plaatsvinden.
2. Uitzondering steden: In grote steden (Amsterdam, Rotterdam, etc.) is directe verkoop door telers volledig verboden.
3. Totaalverbod op aardappelen: Directe handel in aardappelen is nergens toegestaan; dit wijst op de kritieke status van aardappelen als basisvoedsel tijdens de bezetting.
4. Regels voor ongeoogst fruit: Er worden nadere regels gesteld voor de verpachting van nog niet geoogst fruit (zoals appelen en peren).

Het taalgebruik is formeel en juridisch-administratief, kenmerkend voor de Nederlandse bureaucratie uit die periode. Dit document stamt uit juli 1942, een periode waarin de Duitse bezetter de controle over de Nederlandse voedselvoorziening steeds verder intensiveerde. Het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd probeerde via organisaties als de N.G.F.C. alle handelsstromen te centraliseren.

Het doel van dergelijke restricties was tweeledig:
1. Voorkomen van de zwarte markt: Door directe verkoop aan consumenten bijna onmogelijk te maken, werd gepoogd de volledige productie via officiële veilingen en distributiekanalen te laten lopen.
2. Rantsoenering: Alleen door controle op de volledige voorraad kon het distributiestelsel (de bonkaarten) functioneren.

De uitzondering voor grote steden werd gemaakt omdat daar de voedseltekorten het grootst waren en de bezetter de controle op de distributie daar prioritair achtte om sociale onrust of illegale handel te voorkomen. De "kerseneetgelegenheden" vormden een traditionele uitzondering die blijkbaar nog gedoogd werd, mits de kersen ter plekke genuttigd werden. N.G.F.C. No W.M. Driessen Rijksbureau