Brief / Verzoekschrift (mogelijk een uittreksel of vervolgpagina). ten tweede
Dat de visch venters onder elkander geen visch gegeven mag worden
voor hun zelf, vrienden of familie maar alle in de rij ook hij
en ieder op zijn beurt.

ten Derde
Zou het niet mogelijk zijn om het per bon te kunnen geven
bij voorbeeld op de groente kaart zoo als dat was met de
bokkens, dan krijgt ieder wat.

En daar het hopeloos wordt met het vleesch, wil ieder graag
wat visch hebben, nu zijn er menschen die alle dagen visch
krijgen en vele niet, hopende dat hier een verandering in zal
komen.

WelEd: Heer
Ondergeteekende hoopt dat dit schrijven Uw aandacht
mocht hebben,

Uw: WelEd: Dn.
J. Hoogeboom
Zeeburgerdijk 107 II Amsterdam In dit schrijven doet J. Hoogeboom uit Amsterdam een dringend verzoek aan een autoriteit om de visdistributie eerlijker te laten verlopen. De auteur kaart twee specifieke punten aan:
1. Tegen vriendjespolitiek: Visverkopers zouden geen vis achter moeten houden voor zichzelf, vrienden of familie. Iedereen, inclusief de verkopers zelf, zou netjes in de rij moeten aansluiten.
2. Invoeren van bonnen: De auteur stelt voor om vis op de bon te doen (bijvoorbeeld via de groentekaart), zoals eerder ook met "bokkens" (bokking/gerookte haring) is gebeurd. Dit zou een eerlijkere verdeling garanderen.

De motivatie hiervoor is de nijpende tekort aan vlees ("daar het hopeloos wordt met het vleesch"). Hierdoor is de vraag naar vis enorm toegenomen, maar de huidige vrije verkoop zorgt ervoor dat sommigen elke dag vis hebben terwijl anderen met lege handen blijven staan. De brief is een direct resultaat van de schaarste tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. Vanaf 1940 werd bijna alles "op de bon" gezet om de schaarse middelen zo eerlijk mogelijk te verdelen en zwarte handel tegen te gaan. Vis was lange tijd een van de weinige producten die (deels) buiten het strikte bonnensysteem viel, wat leidde tot lange rijen en ongelijkheid, zoals in dit document wordt beschreven. Het genoemde adres, de Zeeburgerdijk in Amsterdam, lag in een buurt waar de voedselnood, zeker richting de Hongerwinter van 1944-1945, extreem hoog was. De brief getuigt van de frustratie van de gewone burger over de dagelijkse overlevingsstrijd en het gebrek aan rechtvaardigheid in de voedselketen. J. Hoogeboom