Getypt verslag/getuigenverklaring (pagina 4). -4-

De Wolff heeft nimmer gezien, dat politieambtenaren bij de kooplieden visch kochten; wel bij Fleysman en Visser. In het begin van de vischregeling verklaarde De Wolff, heeft hij wel toegestaan, dat de agenten 2 pond visch per week kochten, doch sedert hij de kwestie heeft gehad met den agent Smit van de Westerstraat, heeft hij hieraan radicaal een einde gemaakt. Dit is nu al wel een jaar geleden. Sedert eenige maanden verbiedt hij, in opdracht van den Inspecteur, dat de agenten zelfs in de loods kwamen. De Inspecteur deelde in aansluiting hierop nog mede, dat hij den brigadier Maas de vorige week heeft gesproken. Deze verklaarde, dat hij in de 3 maanden, dat hij dienst doet op de Lindengracht nog nimmer kans heeft gezien om 2 pond visch te koopen!

Ten slotte verklaarde De Wolff, dat hij Fleysman en Visser meermalen heeft gevraagd om na afloop van den vischverkoop de deuren van de loodsen te sluiten, omdat anders het publiek niet naar huis ging. Zij deden dit dan, als zijzelf ook niets te koop hadden. Wanneer dit wel zoo was, bleven de deuren open en gingen zij met hun verkoop door.

Bij den aanvang van den vischverkoop gingen de deuren nooit dicht. Het is eens voorgekomen, bij aanvoer van gerookte aal, dat het publiek de loodsen bestormde. Toen moesten noodgedwongen, om het publiek in toom te houden, de deuren even worden gesloten. Hiervoor waren verscheidene agenten noodig.

De Wolff heeft nimmer geconstateerd, dat agenten van Politie na afloop van den verkoop de loodsen nog binnengingen om visch te koopen. De agenten verwijderden zich na afloop van den verkoop, terwijl De Wolff zijn dienst op de markt Lindengracht verder ging doen. Deze tekst betreft een verklaring van een zekere "De Wolff" (vermoedelijk een marktmeester of toezichthouder) over de gang van zaken rond de visverkoop op de Lindengracht-markt. Centraal staan twee kwesties:
1. Integriteit van de politie: Er wordt onderzocht of agenten bevoordeeld worden bij de aankoop van vis. De Wolff verklaart dat dit vroeger (beperkt) mocht, maar nu streng verboden is. Een brigadier Maas bevestigt dat hij in drie maanden tijd zelfs geen kans heeft gehad vis te kopen.
2. Crowd control en logistiek: Het sluiten van de "loodsen" (verkooppunten) is noodzakelijk om te voorkomen dat het publiek blijft hangen. Bij populaire producten zoals gerookte paling ("aal") was de toeloop zo groot dat agenten de deuren moesten sluiten om de orde te handhaven. Het document dateert waarschijnlijk uit de vroege 20e eeuw (gezien de spelling "visch" en "kooplieden" en de staat van de typemachine). De genoemde locaties, Lindengracht en Westerstraat, duiden onmiskenbaar op de Jordaan in Amsterdam. De Lindengracht was oorspronkelijk een gracht die in 1895 werd gedempt om plaats te maken voor een markt.

De tekst weerspiegelt de inspanningen van de overheid om corruptie en bevoordeling van ambtenaren (de zogenaamde "vischregeling") tegen te gaan en de ordeloosheid op de drukke Amsterdamse markten te reguleren. De genoemde namen van handelaren (Fleysman en Visser) kunnen in lokale archieven mogelijk herleid worden naar specifieke marktvergunningen uit die periode.