Doorslag van een officiële brief/kennisgeving. 16 september 1943. De Directeur (vermoedelijk van de Dienst der Markten, Amsterdam). Den Heer L. Botter, Nw. Batavierstraat 11 I, Amsterdam-Centrum. 29/19/2 M. [handgeschreven:] Verzonden 16/9 [getypt:] SV

16 September 1943.

Den Heer L. Botter
Nw. Batavierstraat 11 I
Amsterdam-Centrum. wijk2
=======================

Naar aanleiding van Uw brief inge-
komen op 10 September jl. bericht ik U,
dat U op 23 October 1942 is ingeschreven
op de sollicitatielijst voor de Nieuw-
markt, opwelke markt U op 7 December 1942
een vaste plaats werd toegewezen.

De Directeur, Dit document is een administratieve bevestiging betreffende een standplaats op de Nieuwmarkt in Amsterdam. De heer L. Botter had op 10 september 1943 een brief gestuurd (mogelijk een vraag over zijn status of een bewijsstuk voor zijn nering), waarop de directeur antwoordt met de historische feiten van zijn inschrijving.

Uit de tekst blijkt een strikte chronologie:
1. 23 oktober 1942: Inschrijving op de sollicitatielijst.
2. 7 december 1942: Toewijzing van een vaste plaats op de Nieuwmarkt.
3. 16 september 1943: Verzending van deze bevestigingsbrief.

De zakelijke, bijna laconieke toon is typerend voor de gemeentelijke bureaucratie van die tijd, waarbij feiten uit het register worden geciteerd om de rechtspositie van een marktkoopman te bevestigen. De datum van deze brief, september 1943, is historisch zeer beladen. Nederland bevond zich midden in de Tweede Wereldoorlog onder Duitse bezetting.

De locatie van de geadresseerde is saillant: de Nieuwe Batavierstraat lag in de voormalige Jodenbuurt van Amsterdam (nabij het Waterlooplein en de IJgracht). In de loop van 1942 en 1943 werd deze buurt stelselmatig ontruimd door de bezetter. De Nieuwmarkt, waar de heer Botter een vaste plaats had, grensde direct aan deze wijk.

Tijdens de bezetting werden markten streng gereguleerd; Joodse kooplieden waren al eerder (vanaf 1941) verbannen van de reguliere markten. Het feit dat de heer Botter in september 1943 nog een officiële bevestiging krijgt van zijn standplaats, suggereert dat hij niet onder de anti-Joodse maatregelen viel, of dat hij deze verklaring nodig had om zijn recht op arbeid aan te tonen in een tijd van schaarste en deportaties. De Nieuwe Batavierstraat zelf is na de oorlog grotendeels gesloopt tijdens de sanering van de buurt en de aanleg van de IJtunnel/metro. L. Botter