Administratieve correspondentie / ambtelijke notities. [Linkerpagina, bovenzijde]
Hr. Ströer
Spoedig advies [paraaf]
24/9.

Hummen staat met gramofoonplaten
en dergelijken.
Dezerzijds geen bezwaar het verzoek
in te willigen.
[paraaf]
11/10 '43

[Linkerpagina, midden]
Omtrent het verzoek, J. Braspenning
als assistent bij zijn stal te mogen hebben,
adviseer ik U ook dat verzoek in te
willigen.
A'dam 14/10 '43
[paraaf]

[Linkerpagina, onderzijde]
oproepen voor vaste plaats,
daarna Inspectie i.v.m.
assistentie aanvraag. 7/10 '43
Opger. per 19/10 '43.
[paraaf AB]
Vaste plaats uitgereikt per 1/11 '43.
AB. 20/10 '43

[Rechterpagina, hoofdtekst]
Hiernevens neem ik de vrijheid tot een
verzoek voor mijn assistent
J. Braspenning
Amperestraat 54
Geb: 7-1-1893 - A-dam
Beroep Zeeman doch
sinds 10 jaar invalide
voor 70%
persoonsbewijs No 078068

Hummen. (No 253906)
Geb: 31-1-09 te A-dam

[Rechterpagina, onderzijde]
Geen bezwaar
22-10-43
[paraaf] Dit document weerspiegelt de bureaucratische afhandeling van marktvergunningen in Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het betreft een dubbelgevouwen vel papier waarop verschillende ambtenaren hun advies en besluiten hebben genoteerd.

De kern van de zaak is de aanvraag van de heer Hummen (geboren in 1909), die handelt in grammofoonplaten, voor een vaste staanplaats op de markt en de aanstelling van de heer J. Braspenning (geboren in 1893) als zijn assistent. Braspenning wordt omschreven als een voormalig zeeman die voor 70% invalide is.

De chronologie in de kantlijnen laat zien dat het proces ongeveer een maand in beslag nam:
* 24 sept: Eerste verzoek om advies.
* 7 okt: Instructie voor inspectie en oproep.
* 11-14 okt: Positieve adviezen van verschillende afdelingen.
* 20 okt: Definitieve toekenning van de vaste plaats (per 1 november).
* 22 okt: Laatste ambtelijke goedkeuring ("Geen bezwaar"). Het document stamt uit oktober 1943, midden in de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was de controle op de economie en de bewegingsvrijheid van burgers extreem streng. Het vermelden van het "persoonsbewijs" (ingevoerd in 1941) was essentieel voor elke ambtelijke aanvraag.

Dat er specifiek wordt gezocht naar een assistent die "70% invalide" is, kan een praktische reden hebben: gezonde mannen van middelbare leeftijd liepen in 1943 een groot risico om via de Arbeitseinsatz gedwongen te worden om in Duitsland te gaan werken. Een invalide assistent was in die zin een 'veiliger' keuze voor de continuïteit van de marktkraam, aangezien hij waarschijnlijk vrijgesteld was van deze tewerkstelling. De handel in grammofoonplaten was in deze tijd een van de weinige vormen van legaal entertainment die nog restten, hoewel de censuur op de gedraaide muziek streng was.