Ambtelijke notitie / rapportage betreffende een vergunningsaanvraag. Gedateerd tussen 16 november 1943 en 3 januari 1944. [Bovenaan de pagina:]
H. Smör, advies enz. [paraf] 9/11

H.A.A. Bosman maakte meerdere
malen gebruik van een losse plaats voor
den verkoop van houtwaren.
Kan voor een legitim. kaart losse
plaats in aanmerking komen.
16/11 '43
[onleesbare functie/naam, mogelijk: 'Acombr.']
[Handtekening Smör]

[In de linkermarge, blauw omcirkeld:]
Leg. krt. losse plaats
afgegeven. Opbergen.
AB 3/1 '44.

[Midden:]
Opger. per 18/11 '43.
AB.

[Onderste gedeelte:]
Op Prinsengracht komen schuiten met inbeslagge-
nomen goederen van joden. Deze goederen worden
daar verkocht.
Heeft met deze goederen, nadat hij ze
gerepareerd en opgeknapt heeft, ± 6
weken een plaats ingenomen op de
Nieuwmarkt. Kan het buiten de markt
wel aan kooplieden, doch niet aan particu-
lieren verkoopen. Moet er dan geld bij-
leggen. Heeft altijd als klein baasje voor zijn
eigen gewerkt. Kan echter geen hout meer krijgen.

[In de linkermarge in rood en blauw:]
W-I-43
8-12-43
de heer * Kern van de zaak: Het document betreft de aanvraag van H.A.A. Bosman voor een legitimatiekaart (vergunning) voor een "losse plaats" op de markt.
* Bedrijfsvoering: Bosman was oorspronkelijk een zelfstandig ondernemer ("klein baasje") in houtwaren. Door de oorlogsomstandigheden kon hij echter geen hout meer verkrijgen voor zijn handel.
* Oorlogsprofietering/Overleving: Om in zijn levensonderhoud te voorzien, is Bosman overgestapt op de handel in "inbeslaggenomen goederen van joden". Hij koopt deze goederen (waarschijnlijk meubels of huisraad) die per schuit over de Prinsengracht worden aangevoerd, knapt ze op en verkoopt ze door op de Nieuwmarkt.
* Economische noodzaak: De tekst vermeldt dat hij deze goederen op de markt aan particulieren moet kunnen verkopen om winst te maken. Verkoop buiten de markt aan andere kooplieden is voor hem verlieslatend ("moet er dan geld bijleggen").
* Besluitvorming: Op basis van dit rapport wordt op 3 januari 1944 de legitimatiekaart afgegeven en het dossier gearchiveerd ("Opbergen"). Dit document biedt een onthutsend kijkje in de bureaucratische afhandeling van de handel in geroofde Joodse bezittingen tijdens de bezetting in Amsterdam.

1. De Puls-actie: De genoemde "schuiten met inbeslaggenomen goederen van joden" op de Prinsengracht verwijzen naar de grootschalige onttakeling van Joodse woningen, vaak aangeduid als de 'M-Aktion' of in de volksmond de 'Puls-actie' (naar de firma Puls die het transport verzorgde). De goederen werden opgeslagen in pakhuizen aan de Amsterdamse grachten.
2. Normalisering van de roof: Wat opvalt aan het document is de droge, ambtelijke toon. De handel in goederen die van gedeporteerde of ondergedoken Joden waren gestolen, werd door de instanties behandeld als een legitieme vorm van handel voor kleine ondernemers die door grondstoffentekorten (zoals het gebrek aan hout) in de problemen waren gekomen.
3. Locatie: De Nieuwmarkt lag in het hart van de Jodenbuurt, die op het moment van schrijven (eind 1943) nagenoeg leeg was. Het is wrang dat de goederen van de weggevoerde bewoners op diezelfde plek weer werden verhandeld. H. Sm H.A.A. Bosman Puls