Handgeschreven verzoekschrift (waarschijnlijk een briefkaart). 10 december 1943. De transcriptie volgt de originele spelling en regellengte.

Amsterdam 10 Dec '43.
m.v. Insp.

WelEd. Heer.
Door deze verzoek ik U beleefd
mijn kaart (welke in mijn bezit is) voor
vergunning van een losse plaats op het
Mosplein en Alb. Cuypstr, uit te willen
breiden met een losse standplaats voor
de Nieuwmarkt, daar ik van tijd tot tijd
artikelen te koop heb welke het meest voor
de verkoop op de Nieuwmarkt geschikt zijn
Vertrouwende U aan mijn verzoek De brief is een formeel verzoek van een markthandelaar aan een bevoegde instantie (waarschijnlijk de inspecteur van het marktwezen). De afzender beschikt reeds over vergunningen voor "losse plaatsen" op de markt aan het Mosplein (Amsterdam-Noord) en de Albert Cuypstraat (Amsterdam-Zuid).

Het verzoek houdt in om deze vergunning uit te breiden naar de Nieuwmarkt (Centrum). De motivatie hiervoor is commercieel: de handelaar beweert goederen in het assortiment te hebben die specifiek geschikt zijn voor het publiek of de aard van de Nieuwmarkt. De tekst breekt onderaan af bij de slotformule ("Vertrouwende dat U aan mijn verzoek..."), wat suggereert dat de brief op de achterzijde vervolgd werd of dat dit het einde van de pagina is. Het document dateert uit december 1943, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van grote schaarste en distributie van goederen. Markthandelaren moesten flexibel zijn om aan handelswaar te komen en deze te verkopen.

De genoemde locaties zijn iconische Amsterdamse marktplaatsen. De Nieuwmarkt lag in de voormalige Joodse buurt; in december 1943 was deze buurt na de grootschalige deportaties grotendeels leeggehaald, maar de markt zelf bleef een belangrijk handelspunt voor de overgebleven Amsterdamse bevolking. Vergunningen ("kaarten") waren in deze tijd strikt gereguleerd en essentieel voor het legaal uitoefenen van een beroep op straat.