1943 (gezien de handgeschreven annotatie "46a No '43"). (Handgeschreven annotaties rechtsboven: "17e uitvoeringsbesluit", "No 746 L.M. 1943", "46a No '43", "3x", "Dir.", "M.L.")

NEDERLANDSCHE VISSCHERIJ CENTRALE
's-GRAVENHAGE

No 466.

DE NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE;
Gelet op het Visscherijbesluit 1941;
HEEFT GOEDGEVONDEN:

A. in te trekken:
1. het Tweede Uitvoeringsbesluit van het Visscherijbesluit 1941 (Regeling van de vischvoorziening van de Gemeente Amsterdam);
2. het Vijfde Uitvoeringsbesluit van het Visscherijbesluit 1941 (Regeling van de vischvoorziening van de Gemeente Utrecht);
3. het Achtste Uitvoeringsbesluit van het Visscherijbesluit 1941 (Regeling van de vischvoorziening van de stad 's-Gravenhage en omgeving);
4. het Negende Uitvoeringsbesluit van het Visscherijbesluit 1941 (Regeling van de vischvoorziening van de Gemeente Rotterdam);
5. het Elfde Uitvoeringsbesluit van het Visscherijbesluit 1941 (Regeling van de vischvoorziening van de gemeente Enschede);
6. het Twaalfde Uitvoeringsbesluit van het Visscherijbesluit 1941 (Regeling van de vischvoorziening van de stad Haarlem en omgeving).

B. en te bepalen als volgt:
ZEVENTIENDE UITVOERINGSBESLUIT VAN HET VISSCHERIJ-
BESLUIT 1941
(Regeling contrôle vischverdeeling gemeenten)

Terminologie
Artikel 1.
In dit Besluit wordt verstaan onder:
"Centrale": de Stichting Nederlandsche Visscherijcentrale, gevestigd te 's-Gravenhage;
"visch": alle versche onverduurzaamde zeevisch, zoetwatervisch en mosselen;
uitgezonderd zijn: ansjovis, zalm, forel, ingelegde mosselen, alsmede in glas of blik verpakte vischconserven;
"consumenten": uiteindelijke verbruikers, met uitzondering van hotels, restaurants en ziekenhuizen en daarmede blijkens schriftelijke mededeeling van de Centrale gelijkgestelde inrichtingen;
"groothandelaren": handelaren, die hun bedrijf maken van het verkoopen van visch, anders dan rechtstreeks aan consumenten;
"kleinhandelaren": handelaren, die hun bedrijf maken van het verkoopen van visch rechtstreeks aan consumenten;
"gemeente": de in de bijlage, behoorende bij dit Besluit, aangewezen gemeente of groep van gemeenten;
"verdeelplaats": de in de bijlage, behoorende bij dit Besluit, aangewezen plaats voor de verdeeling der voor de gemeente bestemde visch.

Artikel 2.
Onder betrekken, afleveren en verkoopen wordt mede verstaan het voorbereiden en doen verrichten dier handelingen.

z.o.z. * Doel van het document: Dit besluit dient om de distributie en controle van vis in diverse grote Nederlandse steden te centraliseren en te uniformeren. Voorheen had elke stad (Amsterdam, Utrecht, Den Haag, Rotterdam, Enschede, Haarlem) een eigen regeling; deze worden nu ingetrokken ten gunste van één overkoepelend "Zeventiende Uitvoeringsbesluit".
* Juridische structuur: Het document begint met een opsomming van ingetrokken besluiten (A) en gaat over tot de nieuwe bepalingen (B), te beginnen met de definities (terminologie). Dit is een standaard wetgevingstechnische opbouw.
* Definities: Opvallend is de strikte afbakening van wat onder "visch" valt. Luxe vissoorten zoals zalm en forel, evenals conserven, vallen buiten deze specifieke distributieregeling. Ook wordt een scherp onderscheid gemaakt tussen groothandel, kleinhandel en consumenten.
* Taalgebruik: Het document hanteert de toenmalige ambtelijke spelling (zoals "visscherij", "visch", "verkoopen"), wat typerend is voor de periode vóór de spellinghervorming van 1947. * Historische periode: Het document dateert uit 1943, midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland.
* Schaarste en distributie: Gedurende de bezettingsjaren was er sprake van een geleide economie met een streng distributiestelsel (bonnensysteem). De "Nederlandsche Visscherijcentrale" was de instantie die de visserijsector controleerde namens de overheid (onder toezicht van de bezetter).
* Centralisatie: Het intrekken van lokale besluiten ten gunste van een centrale regeling past in het beleid van de bezetter om de greep op de voedselvoorziening te verstrakken en lokale autonomie in te perken.
* Uitzonderingen: Dat "hotels, restaurants en ziekenhuizen" niet als gewone consumenten worden beschouwd, wijst op een aparte toewijzing van quota voor instellingen versus individuele burgers. Gemeente Amsterdam