Doorslag van een verzonden brief (officiële correspondentie). 28 oktober 1943. De Directeur (vermoedelijk van een lokale visafslag of marktwezen). Den Heer Directeur der Nederlandsche Visscherij Centrale, 2e Adelheidstraat 300, 's-Gravenhage. 46a/307/1 M.

28 October 1943. VD/ST.

Den Heer Directeur der
Nederlandsche Visscherij
Centrale,

2e Adelheidstraat 300,

's-G r a v e n h a g e

Voor de goede orde breng ik te
Uwer kennis, dat de partij Deensche kabel-
jauw, welke op 19 October jl. op de Visch-
markt te dezer stede werd aangevoerd,
volgens den aanvoerder voor groote kabel-
jauw (2,29 per kg) moest worden verkocht.
Er bevonden zich onder deze kabeljauw even-
wel verschillende exemplaren, welke de
maat van 72 cm en zelfs van 55 cm niet
haalden.
De indruk was dat de partij niet
behoorlijk was gesorteerd.
De geheele zending is evenwel voor
groote kabeljauw verkocht.

De Directeur, * Onderwerp: Een klacht of melding betreffende de onjuiste sortering van een partij geïmporteerde Deense kabeljauw.
* Kern van de zaak: De partij werd aangeboden als "groote kabeljauw" tegen een vaste prijs van 2,29 gulden per kg. Echter, een deel van de vissen voldeed niet aan de gestelde minimummaten (sommigen waren zelfs kleiner dan 55 cm).
* Resultaat: Ondanks de geconstateerde gebreken in de sortering is de gehele zending toch als zijnde grote kabeljauw verkocht. De brief dient als formele vastlegging van deze onregelmatigheid.
* Taalgebruik: Het document hanteert de toenmalige spelling (bijv. Deensche, Vischmarkt, geheele) en een zakelijke, ambtelijke toon. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog (1943). In deze periode was de voedselvoorziening strikt gereguleerd. De Nederlandsche Visscherij Centrale (NVC) was een overheidsorgaan (onderdeel van de distributiestructuur) dat toezicht hield op de visserij, de prijzen en de verdeling van vis.

Omdat er sprake was van schaarste en maximumprijzen, was de sortering op grootte essentieel: grotere vis bracht meer op per kilo. Uit de brief blijkt dat de controle op de kwaliteit en sortering nauwgezet werd uitgevoerd, maar dat er in de praktijk (mogelijk door de schaarste) soms soepel werd omgegaan met de verkoop van ondermaatse vis tegen de prijs van een hogere klasse. De import uit Denemarken was in die tijd een belangrijke bron van eiwitten voor de Nederlandse markt.