Ambtelijke notitie / adviesbrief.
Origineel
Ambtelijke notitie / adviesbrief. (De tekst is getrouw overgenomen, inclusief doorhalingen en interpunctie.)
koopman Boeske opgetreden. (2
Ook na het jaar 1940 heeft
Wieland in het geheel niet
als zelfstandig vischkoopman
werkzaam geweest. De Verdelings-
commissie heeft er dan ook
ernstig bezwaar tegen, dat.
adressant thans weer in den
vischhandel zou worden opge-
nomen en adviseert dan ook
om afwijzend op zijn verzoek
te beschikken. - advies
Ik houd mij dit advies [doorgehaald: voor-]
[doorgehaald: vereeniging] en geef U derhalve
beleefd in overweging den
adressant te doen berichten,
dat aan zijn verzoek niet
kan worden voldaan.
H.A. De tekst is een ambtelijk negatief advies over een verzoek van een zekere Wieland om (opnieuw) toegelaten te worden tot de zelfstandige viskhadel.
Kernpunten:
1. Arbeidsverleden: Er wordt gesteld dat Wieland sinds 1940 niet meer als zelfstandig visboer heeft gewerkt, maar blijkbaar onder een andere koopman (Boeske) heeft gefunctioneerd.
2. Verdelingscommissie: Deze instantie maakt formeel bezwaar tegen de terugkeer van de adressant in de sector.
3. Conclusie: De ondertekenaar (H.A.) neemt het negatieve advies van de commissie over en adviseert de ontvanger van de brief om het verzoek officieel af te wijzen.
4. Correcties: In de laatste alinea is de schrijver zoekende naar de juiste formulering ("Ik houd mij dit advies..."), wat resulteert in enkele doorhalingen voordat de standaardformule "beleefd in overweging [geven]" wordt gebruikt. Het document stamt uit de periode van de wederopbouw of de late bezettingsjaren, waarin de handel streng gereguleerd was via een distributiestelsel en vergunningenstelsels. De "Verdelingscommissie" hield toezicht op wie er wel en niet mocht handelen om marktverstoring of ongewenste concurrentie te voorkomen. De verwijzing naar "het jaar 1940" suggereert dat men onderzoekt of iemand gedurende de oorlogsjaren zijn nering heeft voortgezet of dat er sprake is van een herintreder. De spelling "visch" en "den" wijst op een schrijver die de spelling-Marchant (vóór de hervorming van 1947) hanteert, wat gebruikelijk bleef in ambtelijke stukken tot in de vroege jaren '50.