10 maart 1943 ("10/3 1943") A’dam. 10/3 1943
N. V. C.

Naar aanleiding
van Uw brief dd. 26 Febr.
jl. no. 4707 V/Pe/Ham. bericht
ik u, dat van de te dezer
stede aangevoerde zgn. verduur-
visch niets extra aan Japanie
kan worden toegewezen.
De bevolking heeft er meer be-
hoefte aan, dat de visch in
verschen toestand wordt
verkocht, terwijl dit ook
voor de contrôle beter is.
Aan het verzoek kan
dan ook niet worden vol-
daan. Een en ander is reeds
telefonisch aan Uwen heer
Veldkamp medegedeeld.

DA v [Paraaf] * Inhoud: Het document betreft een afwijzing van een verzoek om extra toewijzing van "verduurvisch" (geconserveerde vis, zoals gezouten of gerookte vis). De schrijver motiveert dit door te stellen dat de lokale bevolking meer behoefte heeft aan verse vis ("in verschen toestand") en dat de distributie van verse vis bovendien beter te controleren is.
* Terminologie: "Verduur-visch" is een verouderde term voor houdbaar gemaakte vis. De verwijzing naar "Japanie" (mogelijk een verschrijving van Japanners of een specifieke organisatie) is opmerkelijk en duidt op een aanvraag voor een specifieke (bevoorrechte) groep.
* Signatuur: De brief is geparafeerd ("DA v") en refereert aan een telefonisch onderhoud met een "heer Veldkamp", wat duidt op een informele ambtelijke afhandeling binnen een grotere hiërarchie. Dit document stamt uit het midden van de Duitse bezetting van Nederland. In 1943 was de voedselvoorziening kritiek en stonden bijna alle levensmiddelen op de bon. De Nederlandsche Visserij Centrale (N.V.C.) was de centrale instantie die tijdens de oorlog toezicht hield op de vangst, prijsvorming en distributie van vis.

Vis was een essentieel onderdeel van het dieet omdat vlees zeer schaars was. De "contrôle" waarover gesproken wordt, verwijst naar de strenge regulering om zwarte handel te voorkomen. Dat een verzoek voor extra vis (mogelijk voor Japanse bondgenoten of een specifieke delegatie in Amsterdam) wordt afgewezen ten gunste van de algemene bevolking, illustreert de spanningen in de voedseldistributie en de pogingen van Nederlandse instanties om de lokale voorziening prioriteit te geven boven speciale vorderingen. C.