Handgeschreven brief (waarschijnlijk een uittreksel of de laatste pagina van een correspondentie). Mej. H. Licht v/d Poel. En ook aan de Keuringsrechten Warenwet
heb ik zoo twee gulden moeten geven
ook voor het Bureau Voor bereiding
Organisatie Detailhandel Ambacht
's Gravenhage heb ik ook al f 2,75 voor be-
taald.
Zoo vraag ik mijn af waarom of ik al die
papieren toegezonden krijg en ik dat alle
maal betalen moet als ik er toch niks aan
heb
Ik vin toch als ik overal in toegelaten
wor dat ik toch ook recht op een
toewijzing heb.

In afwachting
Mej: H. Licht v/d Poel
Willemstraat 20 II In deze handgeschreven brief uit de schrijfster, Mejuffrouw H. Licht van der Poel, haar frustratie over de bureaucratische lasten die bij het drijven van een nering (winkel of ambacht) komen kijken. Ze somt verschillende posten op die zij heeft moeten betalen:
1. Keuringsrechten Warenwet: Een bedrag van twee gulden.
2. Bureau Voorbereiding Organisatie Detailhandel Ambacht (BVO): Een bedrag van 2,75 gulden.

De kern van haar beklag is dat zij wel aan alle financiële en administratieve verplichtingen voldoet ("overal in toegelaten word"), maar daar naar haar gevoel niets voor terugkrijgt. Ze vraagt zich af waarom ze voor al die papieren moet betalen als ze geen resultaat ziet. Ze claimt haar recht op een "toewijzing", wat in de context van die tijd meestal sloeg op een vergunning, een toewijzing van grondstoffen, of een bedrijfspand.

De taal bevat enkele informele spelfouten die kenmerkend zijn voor de gesproken taal van die tijd, zoals "ik vin" (ik vind) en "wor" (word). Het genoemde "Bureau Voorbereiding Organisatie Detailhandel Ambacht" was een instantie die nauw betrokken was bij de ordening van het bedrijfsleven, met name tijdens en kort na de Tweede Wereldoorlog in Nederland. In deze periode was de economie sterk gereguleerd. Ondernemers moesten over diverse papieren en lidmaatschappen beschikken om legaal te mogen opereren.

De "toewijzing" waar de schrijfster over spreekt, suggereert een periode van schaarste of strikte vestigingswetten, waarbij de overheid bepaalde wie welk recht kreeg op schaarse middelen of bedrijfsruimte. Het adres, Willemstraat 20-II in Den Haag, bevindt zich in de buurt van het politieke centrum, wat de formele toon richting een instantie verklaart.