Officiële correspondentie (brief). 5 januari 1940. De Directeur (waarschijnlijk van een gemeentelijke marktdienst), Amsterdam. Referentie: vP/HG. Den Heer L. Schaap, Waverstraat 81 I, Amsterdam-Zuid. (Wijk 22 A). [Rechtsboven, handgeschreven:]
1 ex. Mr. de Raaf
1 ex. Mr. Müller

[Links:]
vP/HG.

27/153/2 M. 1939

[Midden, handgeschreven:]
Verzonden 5/1-140

[Rechts:]
5 Januari 1940.

den Heer L. Schaap,
Waverstraat 81 I,
Amsterdam-Zuid.
Wijk 22 A.

[Inhoud:]
Hiermede bericht ik U, dat U aan mijn dienst een bedrag van ƒ 15,- schuldig is, wegens het wegraken van een U in bruikleen afgestaan snoer voor de electrische marktverlichting Ten Katestraat. U dient vorenstaand bedrag te betalen aan den op voornoemde markt dienstdoenden ambtenaar; desgewenscht kunt U de bedoelde schuld met ƒ 0.50 per week voldoen.

[Rechts:]
De Directeur,

[Linksonder, handgeschreven:]
afbetalingsregeling is getroffen [onleesbare paraaf] * Onderwerp: De brief betreft een vordering van 15 gulden op de heer L. Schaap. De schuld is ontstaan door het verlies van een elektrisch snoer dat de heer Schaap in bruikleen had voor zijn marktkraam in de Ten Katestraat.
* Betalingscondities: De schuldenaar krijgt twee opties: het bedrag in één keer betalen aan een ambtenaar op de markt, of een wekelijkse afbetaling van 50 cent. Uit de handgeschreven aantekening linksonder blijkt dat er daadwerkelijk een afbetalingsregeling is overeengekomen.
* Administratieve context: De aantekeningen bovenaan duiden op interne dossiervorming waarbij kopieën (ex.) naar andere functionarissen zijn gegaan. Het kenmerk "M. 1939" suggereert dat de kwestie al in het voorgaande jaar (1939) speelde. * Tijdsbeeld: Het document dateert van begin januari 1940, slechts enkele maanden voor de Duitse inval in Nederland. Het dagelijks leven en de bureaucratie in Amsterdam gingen op dat moment nog hun gewone gang.
* Locatie: De Ten Katestraat in Amsterdam-West is sinds 1910 een bekende marktlocatie. De gemeente faciliteerde de infrastructuur, zoals de elektrische verlichting, waarvoor marktkooplieden materiaal konden lenen.
* Economische waarde: Een bedrag van 15 gulden was in 1940 aanzienlijk (vergelijkbaar met een koopkracht van ongeveer 140 tot 150 euro vandaag de dag). De geboden regeling van 50 cent per week wijst erop dat men rekening hield met de beperkte financiële draagkracht van kleine marktkooplieden; het zou immers 30 weken duren om de schuld op die manier af te lossen.