Getypte officiële brief (doorslag of kopie). 10 januari 1939. De Directeur (vermoedelijk van de Dienst der Markten te Amsterdam). [Handgeschreven:] extra
[Rechtsboven:] G.

28/1/2 M.
10 Januari 1939.

den Heer J.Snoek,
Meerzyde 402, Wyk 7,
V o l e n d a m.

Naar aanleiding van Uw briefkaart ingekomen op 2
dezer bericht ik U, dat U ten spoedigste een doktersverkla-
ring dient in te leveren, waaruit blykt, dat U wegens ziekte
verhinderd is om Uw plaats op de markt aan de Lindengracht
regelmatig te bezetten. U is verplicht, om het ook tydens
Uw afwezigheid verschuldigde marktgeld regelmatig te beta-
len.

De Directeur, * Toon en taal: De brief is formeel, zakelijk en dwingend van aard. De taal is ambtelijk en volgt de spellingnormen van vóór de spellingwijziging van 1947 (bijv. "blykt" in plaats van "blijkt"). Opvallend is het gebruik van "U is" in plaats van het tegenwoordig gebruikelijkere "U bent".
* Kernboodschap: De brief is een reactie op een bericht van de heer Snoek (een briefkaart van 2 januari). De directeur eist een medisch bewijsstuk voor de afwezigheid van de marktkoopman. Tevens wordt er expliciet op gewezen dat ziekte de heer Snoek niet ontslaat van de financiële verplichting om het marktgeld (de staanplaatsvergoeding) door te betalen.
* Administratieve context: Het kenmerk "28/1/2 M" wijst op een gestructureerde archivering. De handgeschreven aantekening "extra" kan duiden op een spoedbehandeling of een specifieke status van dit dossier. * Historische periode: Januari 1939. Dit is de periode vlak voor de uitbraak van de Tweede Wereldoorlog in Nederland. Het toont de strikte ambtelijke handhaving in die tijd.
* Locatie: De Lindengracht in de Amsterdamse Jordaan is van oudsher een bekende marktlocatie (sinds 1894 een zaterdagmarkt). De geadresseerde woonde in Volendam, wat betekent dat hij wekelijks de reis naar Amsterdam maakte om zijn waren te verkopen.
* Sociaal-economisch: De brief illustreert de precaire positie van kleine zelfstandigen zoals marktkooplui in de jaren '30. Zelfs bij ziekte liepen de vaste lasten, zoals het marktgeld aan de gemeente, onverbiddelijk door. Er was in die tijd nauwelijks sprake van een sociaal vangnet voor dit soort ondernemers; de bewijslast voor ziekte lag volledig bij de burger. J. Snoek