Administratief formulier voor de berekening van huurvergoeding.
Origineel
Administratief formulier voor de berekening van huurvergoeding. [Gedrukte briefkop]
Gemeente Amsterdam
Quartieramt
Museumplein 17
Kamer 20
Telefoon 96749
[Titel]
BEREKENING HUURVERGOEDING
(Verordening Nº. 144/1940)
[Handgeschreven toevoeging rechtsboven]
no 567
[Ingevulde velden]
Gevorderd goed: Jan v. Galenstraat (296 qm)
Vorderingsbiljet No. 567
Vergoeding per jaar: . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . f 1200.-
(vastgesteld door Wehrmachtbezirksverwaltung)
(= 2/3 van de vastgestelde huurwaarde)
Vergoeding per maand: . . . . . . . 1/12 x f 1200.- = f 100.-
Vergoeding per dag: . . . . . . . . . 1/360 x f = f
Afrekening over 1-7-'41 - 1-11-'41 = f 400.-
(= 4 maanden + --- dagen)
Reeds ontvangen voorschot . . . . . . . . . . . . . . . . . . f ---
Bedrag . . . f 400.- Dit document is een officieel formulier van het Amsterdamse 'Quartieramt' uit de Tweede Wereldoorlog. Het betreft de administratieve afhandeling van een vordering van onroerend goed aan de Jan van Galenstraat.
- Vordering: De Duitse bezetter vorderde (nam in gebruik) op grote schaal gebouwen voor inkwartiering van soldaten, opslag of administratie. In dit geval gaat het om een ruimte van 296 vierkante meter (qm = Quadratmeter).
- Huurwaarde: De vergoeding werd niet gebaseerd op de marktwaarde, maar op 2/3 van de door de Wehrmachtbezirksverwaltung (het Duitse militaire bestuur voor de regio) vastgestelde huurwaarde. Dit was een standaardprocedure onder Verordening 144/1940.
- Berekening: De jaarlijkse vergoeding bedroeg 1200 gulden, wat neerkomt op 100 gulden per maand. Over de berekende periode van vier maanden (juli t/m oktober 1941) werd een bedrag van 400 gulden uitgekeerd. Het Quartieramt was een gemeentelijke dienst die tijdens de bezetting nauw samenwerkte met de Duitse autoriteiten om de inkwartiering van de Wehrmacht te faciliteren. Het feit dat het kantoor gevestigd was op Museumplein 17 is veelzeggend; de gebouwen rondom het Museumplein vormden in die tijd het zenuwcentrum van de Duitse bezettingsmacht in Amsterdam.
Verordening 144/1940 was het wettelijke kader dat de bezetter gebruikte om goederen en diensten op te eisen. Hoewel er een vergoeding werd betaald, was deze vaak onvoldoende om de werkelijke kosten of gederfde inkomsten van de eigenaar te dekken. Dit document illustreert de bureaucratische precisie waarmee de onteigening en de bijbehorende (beperkte) compensatie werden geregistreerd binnen de vigerende bezettingswetgeving. Gemeente Amsterdam Wehrmacht
Samenvatting
Dit document is een officieel formulier van het Amsterdamse 'Quartieramt' uit de Tweede Wereldoorlog. Het betreft de administratieve afhandeling van een vordering van onroerend goed aan de Jan van Galenstraat.
- Vordering: De Duitse bezetter vorderde (nam in gebruik) op grote schaal gebouwen voor inkwartiering van soldaten, opslag of administratie. In dit geval gaat het om een ruimte van 296 vierkante meter (qm = Quadratmeter).
- Huurwaarde: De vergoeding werd niet gebaseerd op de marktwaarde, maar op 2/3 van de door de Wehrmachtbezirksverwaltung (het Duitse militaire bestuur voor de regio) vastgestelde huurwaarde. Dit was een standaardprocedure onder Verordening 144/1940.
- Berekening: De jaarlijkse vergoeding bedroeg 1200 gulden, wat neerkomt op 100 gulden per maand. Over de berekende periode van vier maanden (juli t/m oktober 1941) werd een bedrag van 400 gulden uitgekeerd.
Historische Context
Het Quartieramt was een gemeentelijke dienst die tijdens de bezetting nauw samenwerkte met de Duitse autoriteiten om de inkwartiering van de Wehrmacht te faciliteren. Het feit dat het kantoor gevestigd was op Museumplein 17 is veelzeggend; de gebouwen rondom het Museumplein vormden in die tijd het zenuwcentrum van de Duitse bezettingsmacht in Amsterdam.
Verordening 144/1940 was het wettelijke kader dat de bezetter gebruikte om goederen en diensten op te eisen. Hoewel er een vergoeding werd betaald, was deze vaak onvoldoende om de werkelijke kosten of gederfde inkomsten van de eigenaar te dekken. Dit document illustreert de bureaucratische precisie waarmee de onteigening en de bijbehorende (beperkte) compensatie werden geregistreerd binnen de vigerende bezettingswetgeving.