Administratieve notitie/bijblad van een dossier. Februari 1939. [Stempel linksboven]
BIJBLAD VAN:
M. No. 28/19/1 1939
DOORGEZONDEN: 14/2

[Handgeschreven tekst]
M. J. Gobels werd opgeroepen
om een voorkeurskaart voor
de markt Lindengracht in
ontvangst te komen nemen vóór
17/2 ’39.

m.i. dient Pj. alsnog ten
spoedigste deze kaart in
ontvangst te nemen om deze
vervolgens in te leveren bij
het Bureau voor maatsch.
Steun.

15/2 ’39 [Handtekening J. Smit?]

afgedaan. Voorkeurskaart
afgehaald. 22-2-’39
[Handtekening]

[Rechtsonder geannoteerd]
Opgeroepen
17-2-39
[Handtekening]
p 22/2

[Gedrukte tekst linksonder]
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-10-1937-1016 Het document is een interne ambtelijke notitie betreffende de administratieve afhandeling van een marktvergunning of voorkeursrecht. De kern van de zaak is dat de heer (of mevrouw) M. J. Gobels een "voorkeurskaart" voor de Lindengrachtmarkt moet ophalen.

Opmerkelijk is de nauwe betrokkenheid van het Bureau voor Maatschappelijke Steun. Dit wijst erop dat de betrokkene waarschijnlijk steuntrekkend was of onder toezicht stond van de sociale dienst, waarbij de marktactiviteiten gekoppeld waren aan de sociale voorzieningen.

De tijdlijn in het document laat een typisch bureaucratisch proces zien:
* 14 februari: Dossier doorgezonden.
* 15 februari: Instructie geschreven om de kaart "ten spoedigste" op te halen.
* 17 februari: Betrokkene is opgeroepen.
* 22 februari: De kaart is daadwerkelijk afgehaald en de zaak is "afgedaan". Dit document stamt uit februari 1939, de late crisisjaren in Nederland vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. De Lindengracht in de Amsterdamse Jordaan was (en is) een belangrijke marktlocatie. In deze periode was de controle op marktkooplieden die tevens een uitkering ontvingen via het Bureau voor Maatschappelijke Steun zeer streng.

Een "voorkeurskaart" gaf de houder waarschijnlijk voorrang bij het toewijzen van een staanplaats op de markt. Het feit dat deze kaart direct weer moest worden ingeleverd bij het Bureau voor Maatschappelijke Steun suggereert dat de sociale dienst de regie hield over de inkomstenwerving van de steuntrekkende, of dat de kaart als onderpand of bewijsstuk diende voor de rechtmatigheid van de vergunning in relatie tot de steunverlening.