Overdruk uit het Voedselvoorzieningsblad No. 80

VERORDENING OP DEN AFZET VAN VISCH 1943

Het Bestuur van het Bedrijfschap voor Visscherijproducten maakt bekend, dat het ter vergadering van den 4den Augustus 1943, in overeenstemming met § 2 der Verordening No. 3/1940 van den Rijkscommissaris voor het bezette Nederlandsche gebied, de navolgende verordening heeft vastgesteld:

§ 1. Terminologie.

Artikel 1.

In deze verordening wordt gebezigd de terminologie van de Algemeene Verordening van het Bedrijfschap voor Visscherijproducten 1943 en wordt voorts verstaan onder:

,,visch'': alle soorten versche en verduurzaamde zeevisch en zoetwatervisch;

,,visscher'': de bedrijfsgenoot, die de visscherij als bedrijf uitoefent;

,,handelaar'': de bedrijfsgenoot, die zijn bedrijf maakt van den handel in visch, al dan niet na be- of verwerking, en aan wien met ingang van den datum, als bedoeld in artikel 2 van de Verordening tot Regeling van den Handel in Visch, een op grond van evengenoemde Verordening afgegeven vergunning is verleend of na dien datum alsnog zal worden verleend.

1

(A) 22976 - '43 - K 983 Dit document betreft een officiële bekendmaking van een economische verordening tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De tekst is kenmerkend voor de ambtelijke en juridische stijl van die periode, inclusief de toen geldende spelling (bijv. "visch", "visscherij", "Nederlandsche").

De verordening legt de basis voor de controle op de handel en distributie ("afzet") van visproducten. Het eerste artikel richt zich op de definities (terminologie), waarbij een strikt onderscheid wordt gemaakt tussen de producent (de visscher) en de tussenpersoon (de handelaar). Opvallend is dat een handelaar pas officieel als zodanig wordt erkend als deze beschikt over een specifieke vergunning. Dit wijst op een strak gereguleerde markt waarin de overheid volledige controle probeert te houden over wie mag handelen in schaarse goederen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog stond de Nederlandse voedselvoorziening onder streng toezicht van de Duitse bezetter. Om de economie te beheersen en middelen naar Duitsland te kunnen dirigeren, werden diverse 'bedrijfschappen' opgericht of hervormd. Het Bedrijfschap voor Visscherijproducten was een dergelijk orgaan.

De verwijzing naar de Rijkscommissaris voor het bezette Nederlandsche gebied (Arthur Seyss-Inquart) onderstreept de hiërarchische structuur: hoewel de verordening door een Nederlands bedrijfschap is vastgesteld, gebeurt dit onder de uiteindelijke autoriteit en wetgeving van het nazi-bestuur (Verordening No. 3/1940). Het Voedselvoorzieningsblad was het officiële kanaal waarin al dergelijke regelingen met betrekking tot distributie en rantsoenering werden gepubliceerd. In 1943 was de voedselschaarste in Nederland reeds aanzienlijk, waardoor dergelijke regels essentieel waren voor het functioneren van de zwarte markt en de officiële distributiekanalen. Bedrijfschap