Gedrukt uittreksel van een verordening (wetsdocument). Artikel 2.
Waar in deze verordening wordt gesproken van te koop aanbieden, verkoopen, afleveren, afgeven, afhalen, koopen en in ontvangst nemen, wordt daaronder mede begrepen het doen verrichten dier handelingen.

§ 2. Van den afzet en de verdeeling.
Artikel 3.
1. Het Bedrijfschap regelt de verdeeling en den afzet van de in Nederland gevangen en/of aangevoerde, alsmede van de in Nederland ingevoerde visch.
2. Het Bedrijfschap kan daartoe den handelaar volgens bij uitvoeringsbesluit nader te bepalen grondslagen een gedeelte van de bij visschers, op vischafslagen en/of bij andere handelaren aanwezige visch toewijzen.
3. Aan het verkrijgen of het behouden der in het vorige lid bedoelde toewijzingen kunnen door het Bedrijfschap voorwaarden worden verbonden.
4. Het Bedrijfschap kan voorts met betrekking tot den afzet en de verdeeling van de visch aanwijzingen aan vischafslagen en opdrachten aan visschers en handelaren geven.

Artikel 4.
1. De toewijzingen, bedoeld in art. 3, lid 2, zijn niet voor overdracht vatbaar.
2. In afwijking van het bepaalde in het eerste lid kan het Bedrijfschap, in naar zijn oordeel daarvoor in aanmerking komende gevallen, schriftelijk toe-
2 [paginanummer]

stemming tot overdracht van de in evengenoemd lid bedoelde toewijzing geven.

Artikel 5.
1. De toewijzingen, opdrachten en aanwijzingen, bedoeld in artikel 3, leden 2 en 4, worden bij aangeteekend schrijven verstrekt.
2. De voorwaarden, bedoeld in artikel 3, lid 3, worden eveneens bij aangeteekend schrijven ter kennis van betrokkenen gebracht.

Artikel 5, lid 3.
Het verstrekken van de toewijzingen, opdrachten en aanwijzingen, bedoeld in lid 1, alsmede het bekendmaken van de voorwaarden, bedoeld in lid 2 van dit artikel, geschiedt zonder dat daarvan afkondiging wordt gedaan in het Voedselvoorzieningsblad.

Artikel 6.
1. De visschers en handelaren zijn verplicht zich aan de hun verstrekte opdrachten te houden en deze nauwgezet uit te voeren.
2. Voor zoover de verdeeling onder uiteindelijke verbruikers bij hen berust en hun met betrekking daartoe geen nadere opdrachten zijn verstrekt, zijn de visschers en handelaren verplicht er zorg voor te dragen, dat deze verdeeling naar redelijkheid en billijkheid geschiedt.

§ 3. Van het verhandelen, voorhanden hebben en vervoeren van visch.
Artikel 7.
1. Het koopen, in ontvangst nemen, voorhanden
3 [paginanummer] Dit document is een juridische verordening die de verregaande bevoegdheden van een "Bedrijfschap" vastlegt met betrekking tot de visserijketen.

De kernpunten zijn:
* Controle over de keten: Het Bedrijfschap heeft de volledige controle over de distributie (verdeeling) en verkoop (afzet) van zowel binnenlands gevangen als geïmporteerde vis (Art. 3.1).
* Allocatie-systeem: De overheid/het Bedrijfschap bepaalt welk deel van de voorraad aan welke handelaar wordt toegewezen (Art. 3.2). Dit duidt op een centraal geleide economie of een crisissituatie.
* Handhaving: Er is een strikte plicht voor vissers en handelaren om opdrachten nauwgezet uit te voeren (Art. 6.1).
* Consumentenbescherming: Bij gebrek aan specifieke opdrachten voor de einddistributie, wordt van de sector verwacht dat zij de vis naar "redelijkheid en billijkheid" verdelen onder de consumenten (Art. 6.2).
* Administratieve procedures: Besluiten worden per aangetekende brief gecommuniceerd en hoeven niet publiekelijk in het "Voedselvoorzieningsblad" te worden afgekondigd (Art. 5). De gebruikte spelling (vóór de spellinghervorming van 1947, zoals visch, koopen, aangeteekend) en de specifieke terminologie wijzen sterk op de periode van de Tweede Wereldoorlog (1940-1945) of de zeer vroege wederopbouwperiode in Nederland.

Tijdens de Duitse bezetting was de voedselvoorziening strikt gereguleerd via een systeem van distributie en "Bedrijfschappen" (publiekrechtelijke bedrijfsorganisaties). Het genoemde Voedselvoorzieningsblad was het officiële publicatieorgaan voor verordeningen met betrekking tot de voedselvoorziening in die periode. De tekst weerspiegelt de schaarste en de noodzaak voor de overheid om de totale controle te behouden over de stroom van levensmiddelen (in dit geval vis) om zwarte handel te voorkomen en een minimale bevoorrading van de bevolking te garanderen.