Gedrukte verordening of besluit betreffende de vissector. Naar schatting circa 1941 (gebaseerd op referentie naar Pachtbesluit Vischrecht 1941). [Pagina 4]

hebben, te koop aanbieden, verkoopen, afleveren en
vervoeren van visch is verboden.
2. Het verbod, gesteld in het vorige lid, geldt niet,
indien en voor zoover kan worden aangetoond, dat
ten aanzien van de desbetreffende visch is gehandeld
met inachtneming van het bepaalde bij of krachtens
deze of eenige andere verordening van het Bedrijf-
schap.
3. Het verbod, gesteld in het eerste lid, geldt, voor
zoover het betreft het voorhanden hebben en ver-
voeren mede niet voor sport- en gelegenheidsvis-
schers, als bedoeld in artikel 1 van het Tweede Uit-
voeringsbesluit, behoorende bij het Pachtbesluit
Vischrecht 1941, mits de voorhanden of vervoerde
visch is verkregen uit eigen vangst en een hoeveel-
heid van 5 kg niet te boven gaat.

§ 4. Van het in opslag hebben.
Artikel 8.
1. Het op eenigerlei wijze in opslag hebben van
visch in eigen of anderer opslagruimte is verboden.
2. Het verbod, gesteld in het vorige lid, geldt niet,
indien en voor zoover kan worden aangetoond, dat
ten aanzien van de desbetreffende visch is gehan-
deld met inachtneming van het bepaalde bij of
krachtens deze of eenige andere verordening van het
Bedrijfschap en indien de opslagruimte voldoet aan
de eischen, die daaraan naar het oordeel van het
Bedrijfschap redelijkerwijze kunnen worden gesteld.

§ 5. Van de nota's en periodieke opgaven.
Artikel 9.
De vischafslagen en handelaren zijn verplicht bij
iedere levering, met uitzondering van die, welke
4

[Pagina 5]

geschiedt aan uiteindelijke verbruikers, aan den
afnemer een nota af te geven, welke de af te leveren
visch moet vergezellen en een afschrift van de nota
zelf te bewaren; in de nota moeten onder meer zijn
opgenomen de namen van den leverancier en den
afnemer, de datum van levering, de geleverde soort
en de hoeveelheid van iedere soort, alsmede de daar-
voor gemaakte prijs per soort en gewichtseenheid,
terwijl de eventueele vrachtkosten afzonderlijk
moeten worden vermeld.
2. Bij levering door den visscher zijn de handelaren
en vischafslagen verplicht een nota, als bedoeld in
het vorige lid, aan den visscher af te geven en een
afschrift van de nota zelf te bewaren.

Artikel 10.
De verplichting om de nota, bedoeld in het vorige
artikel, de afgeleverde visch te doen vergezellen,
geldt eveneens, indien handelaren de visch van vis-
schers, vischafslagen of andere handelaren afhalen.

Artikel 11.
De handelaren zijn verplicht op daartoe door het
Bedrijfschap aan te geven wijze periodiek opgave te
doen aan het Bedrijfschap:
a. van de hoeveelheden ontvangen visch, onder
vermelding van de namen der leveranciers, de van
ieder van hen betrokken soorten en hoeveelheid van
iedere soort en den daarvoor betaalden prijs per soort
en gewichtseenheid;
b. van de hoeveelheden afgeleverde visch, onder
vermelding van de namen der afnemers, de aan
ieder van hen afgeleverde soort en hoeveelheid van
iedere soort en den daarvoor berekenden prijs per
soort en gewichtseenheid.
5 * Onderwerp: Regulering van de handel, opslag en administratie van vis door een "Bedrijfschap".
* Kernpunten:
* Verbod op ongecontroleerde handel en opslag van vis (Art. 8).
* Uitzondering voor sportvissers tot een maximum van 5 kg (Art. 7, lid 3).
* Strikte verplichting tot het opmaken en bewaren van nota's/facturen bij elke transactie (Art. 9 en 10).
* Verplichte periodieke rapportage aan het Bedrijfschap over inkoop- en verkoopvolumes en prijzen (Art. 11).
* Schrijfstijl: Formeel-juridisch, kenmerkend voor overheidspublicaties uit de eerste helft van de 20e eeuw. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). De verwijzing naar het "Pachtbesluit Vischrecht 1941" en de structuur van het "Bedrijfschap" zijn typisch voor de nationaalsocialistische ordening van de economie.

Tijdens de bezettingsjaren werden dergelijke productschappen en bedrijfschappen opgericht of hervormd om de voedselvoorziening en economische stromen centraal te beheersen. De strenge regels voor administratie (nota's) en het verbod op opslag buiten de officiële kanalen waren direct bedoeld om de "zwarte handel" tegen te gaan en te zorgen dat de geproduceerde goederen (in dit geval vis) via de officieel gecontroleerde distributiekanalen bij de bevolking (of de bezetter) terechtkwamen. De uitzondering voor sportvissers (5 kg) laat zien dat kleine hoeveelheden voor eigen consumptie buiten de strengste distributieregels vielen.