Getypt verslag van een vergadering of ambtelijke notitie (pagina 2). Verwijst naar een eerdere bespreking in november 1943. Gezien de context (C.C.D., clandestiniteit) stamt het document uit de periode 1944-1945. - 2 -

was dit aantal veel geringer. Het meerendeel van de Monnikendammer en Markerventers verkocht vroeger de visch in Amsterdam. Zij hooren in Amsterdam thuis. Er is dan geen verschil tusschen Amsterdammers, die in de verdeeling zitten en deze buitenventers, die hun gerookte visch van een grossier of rooker in Volendam en Monnikendam betrekken en deze thans clandestien in Amsterdam verkoopen.

Kranenburg: Het gaat erom om meer visch naar Amsterdam te brengen en dat bereikt men als men deze buitenventers een plaats op de markten aanwijst. Dan kan dezelfde regeling worden getroffen als in het Gooi is genomen.
Indien Amsterdam echter niet bereid is om een dergelijke regeling uit te voeren dan zal de bedrijfschap deze venters een plaats buiten Amsterdam als verkoopplaats aanwijzen. Gemeente zal opgave doen aan bedrijfschap van alle Monnikendammer en Marker venters die voor den oorlog in het bezit van een ventvergunning voor de Gemeente waren.
De bedrijfschap zal onderzoeken welke toewijzingen de buitenventers hebben en dan nog nader op deze aangelegenheid terugkomen.

Directeur: memoreert, dat verschillende onderwerpen in een vorige bespreking in November 1943 zijn aangesneden, waaraan wij geen of vrijwel geen gevolg hebben gegeven.
Gerookte visch voor de kleinhandelaren in dat artikel.
Eenige weken geleden is een klein partijtje bliek van Wieringen ontvangen om te laten rooken door Amsterdamsche rookers. Dit is een volkomen mislukking geworden door de slechte kwaliteit.

Kranenburg: wij kunnen er verder ook weinig aan doen. Als er veel aanvoer van versche bliek e.d. is moet Amsterdam zelf maar eens een partij ter beschikking van de rookers stellen.
De C.C.D. zal een speciale controle houden op de Monnikendammers rookers.
Garnalen: ongepelde verstrekken in plaats van gepelde. Momenteel komen er in het geheel geen garnalen. Kranenburg zal met het garnalen verkoopkantoor de zaak nog eens opnemen. Dit document biedt een inkijk in de complexe distributieproblematiek van voedsel (in dit geval vis) tijdens de Tweede Wereldoorlog in Nederland. Centraal staat het conflict tussen de formele distributieregels en de praktijk van de 'buitenventers' uit de vissersdorpen rond de Zuiderzee (Monnikendam, Marken).

Enkele opvallende punten:
* Legalisering van zwarte handel: Er wordt gepleit om 'clandestiene' verkopers een legale plek op de markt te geven om zo de visaanvoer naar de stad Amsterdam te vergroten.
* Distributiebeheer: De 'bedrijfschap' en de gemeente werken samen om lijsten van vergunninghouders van vóór de oorlog te controleren.
* Kwaliteitsproblemen: De levering van 'bliek' (kleine haring of sprot) uit Wieringen wordt als een mislukking bestempeld vanwege de slechte kwaliteit, wat duidt op de gebrekkige logistiek en conservering in die tijd.
* Toezicht: De vermelding van de C.C.D. (Crisis Controle Dienst) onderstreept de repressieve kant van de voedselvoorziening; deze dienst hield streng toezicht op prijsvorming en illegale handel. Tijdens de bezettingsjaren (1940-1945) was de voedselvoorziening in de grote steden zoals Amsterdam uiterst precair. Vis was een belangrijke bron van eiwitten, maar de aanvoer werd gehinderd door mijnen in zee, brandstoftekorten voor de vloot en strikte Duitse verordeningen.

De "Monnikendammers en Markerventers" waren traditioneel een bekend gezicht in het Amsterdams straatbeeld. Door de oorlogsvoorschriften werden hun activiteiten vaak illegaal. In dit document zien we een poging van functionarissen om deze informele kanalen te regulariseren om de hongerende stedelijke bevolking te voeden, terwijl men tegelijkertijd probeert de bureaucratische controle (via vergunningen en de C.C.D.) te behouden. De verwijzing naar november 1943 suggereert dat deze problemen al langdurig sleepten. De heer Kranenburg de Directeur.