Getypte notulen of een ambtelijk verslag (pagina 2). Verwijst naar een eerdere bespreking in november 1943; het document zelf stamt waarschijnlijk uit de late oorlogsjaren (1943-1944). - 2 -

was dit aantal veel geringer. Het meerendeel van de Monnikendammer en Markerventers verkocht vroeger de visch in Amsterdam. Zij hooren in Amsterdam thuis. Er is dan geen verschil tusschen Amsterdammers, die in de verdeeling zitten en deze buitenventers, die hun gerookte visch van een grossier of rooker in Volendam en Monnikendam betrekken en deze thans clandestien in Amsterdam verkoopen.

Kramenburg: Het gaat erom om meer visch naar Amsterdam te brengen en dat bereikt men als men deze buitenventers een plaats op de markten aanwijst. Dan kan dezelfde regeling worden getroffen als in het Gooi is genomen.
Indien Amsterdam echter niet bereid is om een dergelijke regeling uit te voeren dan zal de bedrijfschap deze venters een plaats buiten Amsterdam als verkoopplaats aanwijzen. Gemeente zal opgave doen aan bedrijfschap van alle Monnikendammer en Marker venters die voor den oorlog in het bezit van een ventvergunning voor de Gemeente waren.
De bedrijfschap zal onderzoeken welke toewijzingen de buitenventers hebben en dan nog nader op deze aangelegenheid terugkomen.

Directeur: memoreert, dat verschillende onderwerpen in een vorige bespreking in November 1943 zijn aangesneden, waaraan wij geen of vrijwel geen gevolg hebben gegeven.
Gerookte visch voor de kleinhandelaren in dat artikel
Eenige weken geleden is een klein partijtje bliek van Wieringen ontvangen om te laten rooken door Amsterdamsche rookers. Dit is een volkomen mislukking geworden door de slechte kwaliteit.

Kranenburg: wij kunnen er verder ook weinig aan doen. Als er veel aanvoer van versche bliek e.d. is moet Amsterdam zelf maar eens een partij ter beschikking van de rookers stellen.
De C.C.D. zal een speciale controle houden op de Monnikendammers rookers.
Garnalen: ongepelde verstrekken in plaats van gepelde. Momenteel komen er in het geheel geen garnalen. Kranenburg zal met het garnalen verkoopkantoor de zaak nog eens opnemen. Dit document geeft een inkijk in de complexe distributieproblematiek van levensmiddelen tijdens de Tweede Wereldoorlog. De kernpunten zijn:
1. Clandestiene Handel: Venters uit Monnickendam en Marken verkochten vis buiten de officiële distributiekanalen om ("clandestien") in Amsterdam.
2. Regulering vs. Marktplaatsen: Er wordt voorgesteld om deze 'buitenventers' te regulariseren door ze officiële marktplaatsen toe te wijzen, naar voorbeeld van de regio 't Gooi. Dit zou de controle vergemakkelijken.
3. Kwaliteitsproblemen: Er wordt geklaagd over de kwaliteit van vis (bliek) uit Wieringen, die na het roken in Amsterdam onverkoopbaar bleek.
4. Schaarste: De volledige afwezigheid van garnalen wordt opgemerkt, waarbij wordt voorgesteld om over te stappen op de verkoop van ongepelde garnalen (wat minder arbeidsintensief is in de verwerkingsketen). Het document moet geplaatst worden in de context van de Duitse bezetting van Nederland. De vermelding van november 1943 en de C.C.D. (Crisis Controle Dienst) bevestigt dit. De C.C.D. was de instantie die toezag op de naleving van de distributievoorschriften en prijsbeheersing.

Tijdens de oorlog was er een chronisch tekort aan voedsel, waardoor de zwarte markt (clandestiene handel) bloeide. Instanties zoals het 'Bedrijfschap' (een corporatieve organisatievorm die door de bezetter werd gestimuleerd) probeerden de volledige keten van vangst tot verkoop te controleren om de voedselvoorziening in de steden te garanderen en de zwarte handel in te dammen. De spanning tussen de lokale gemeente (Amsterdam) en de regionale producenten (Monnickendam/Marken) is hier duidelijk zichtbaar. Kramenburg (waarschijnlijk een ambtenaar of vertegenwoordiger van een bedrijfschap) en een niet nader genoemde 'Directeur'.