Notities/verslag van een bespreking. 17 april 1944. Bespreking : 17/4 1944. 4 uur.

H.J.S., Sisema, Van Meurs
Lieburgh, De Haex, Va Duinhoven
Lammers – Grootjes

v. Meurs: B. & W. vinden goed,
dat de bijdrage v. 1 cent per
kg. heden ingaat, met terug-
werkende kracht tot 24 Maart 1944.
We kunnen dus bij eerste aanvoer
v. Scheveningen daarmee beginnen.

v. M. : f 100.- vergoeding per week
vervallen, zoolang Schev.
blijft voortduren.

Lamm. : Als aanvoer echter be-
langrijk daalt, dan zal
weer nader over zaak moeten
worden gesproken.

v. M. basis 25.- per week.
Dus als v. Scheveningen
door daling v. aanvoer
Lammers slechts f 2.-
per week haalt, dan
betaalt gemeente uit potje
b.v. bij.

(In de linkermarge:)
250 kisten per week of daarboven Dit handgeschreven document betreft de notulen of een kort verslag van een zakelijke bespreking op 17 april 1944. De kern van de bespreking gaat over de financiële regelingen rondom de aanvoer van goederen (waarschijnlijk vis, gezien de referentie naar Scheveningen en 'kisten') tijdens de Tweede Wereldoorlog.

De belangrijkste punten zijn:
1. Bijdrage per kg: Het college van Burgemeester en Wethouders (B. & W.) heeft ingestemd met een heffing of bijdrage van 1 cent per kilogram, met terugwerkende kracht vanaf 24 maart 1944.
2. Stopzetting vergoeding: Een vaste wekelijkse vergoeding van 100 gulden komt te vervallen zolang de aanvoer uit Scheveningen stabiel blijft.
3. Minimumgarantie: Er is een vangnet voor Lammers (vermoedelijk een handelaar of distributeur). Er wordt uitgegaan van een basisinkomen van 25 gulden per week. Als de aanvoer zo sterk daalt dat hij bijvoorbeeld slechts 2 gulden verdient, zal de gemeente het verschil bijpassen uit een noodfonds ("potje").
4. Volume: In de kantlijn wordt een referentie gemaakt naar een volume van 250 kisten per week. Het document dateert uit de late fase van de Duitse bezetting van Nederland (april 1944). In deze periode was de voedselvoorziening en distributie streng gereguleerd en vaak problematisch door de oorlogsomstandigheden en blokkades aan de kust. Scheveningen was een belangrijke bron voor de visaanvoer, maar de visserij werd sterk beperkt door de Atlantikwall en Duitse restricties.

Dit verslag toont de bureaucratische inspanningen op lokaal niveau (waarschijnlijk de gemeente Den Haag of een omliggende gemeente) om de distributieketen financieel levensvatbaar te houden. De regeling met terugwerkende kracht en het instellen van een bodemgarantie voor handelaren wijst op een poging om de continuïteit van de voedselvoorziening te waarborgen in een economisch zeer onzekere tijd. De vermelding van "B. & W." bevestigt dat de lokale overheid direct betrokken was bij deze prijs- en inkomensafspraken.