20 juli 1939. De Ambtenaar (ondertekend, mogelijk "Meeuw"). No 29/22 // No 1938 4/7

Den heer Inspecteur van het Marktwezen
Alhier.

Niet alleen dat plaats 43 op de Nieuwmarkt,
waaromtrent Bleekrode klaagt, op geruimen
afstand van de plaatsen 50 en 51 van Bleekrode
is gelegen, wordt eerstgenoemde plaats sedert ±
14 dagen niet door eenzelfden handel als
Bleekrode heeft, bezet.
De klacht Bleekrode meen ik, zelfs indien
eerstgenoemde plaats wel met eenzelfden handel
wordt bezet, als ongegrond te moeten beschouwen.

A’dam, 20 Juli 1939
de Ambt.
[Handtekening] Dit document is een intern ambtelijk advies over een klacht ingediend door een zekere Bleekrode, een marktkoopman op de Nieuwmarkt in Amsterdam. De kern van de zaak is de toewijzing van marktplaatsen en mogelijke concurrentie ("eenzelfden handel").

De ambtenaar voert twee argumenten aan om de klacht ongegrond te verklaren:
1. Fysieke afstand: Plaats 43 ligt op een "geruimen afstand" van de plaatsen 50 en 51 die Bleekrode in gebruik heeft. De ruimtelijke scheiding wordt groot genoeg geacht om geen directe hinder te vormen.
2. Aard van de handel: De betreffende plek (plaats 43) wordt al circa twee weken niet meer gebruikt voor dezelfde handelsproducten als die van Bleekrode.

De conclusie van de ambtenaar is stellig: zelfs als er wél sprake zou zijn van dezelfde handel op die plek, is de klacht in zijn ogen nog steeds ongegrond. De brief dateert van juli 1939, kort voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. De Nieuwmarkt was in die tijd een druk handelscentrum in Amsterdam, gelegen aan de rand van de Jodenbuurt. De naam Bleekrode is een bekende Joodse familienaam in Amsterdam; veel marktkooplieden op de Nieuwmarkt waren van Joodse afkomst.

Regulering van de markt was destijds strikt. Marktkooplieden maakten vaak bezwaar tegen de plaatsing van concurrenten met hetzelfde assortiment ("branchebescherming") te dicht in hun nabijheid. Dit document biedt een inkijkje in de dagelijkse bureaucratische afhandeling van dergelijke geschillen door de gemeentelijke inspectie van het Marktwezen. De zakelijke, bijna afwijzende toon van de ambtenaar is kenmerkend voor dergelijke rapportages uit die periode.