Ambtelijke correspondentie (waarschijnlijk een doorslag of kopie op dun papier).
Origineel
Ambtelijke correspondentie (waarschijnlijk een doorslag of kopie op dun papier). 16 juni 1920 (afgeleid uit de doorschijnende tekst). [Briefhoofd, gedrukt]
GEMEENTE AMSTERDAM
RENTEGEVENDE EIGENDOMMEN
[Getypt op de voorzijde]
~~Broxxxex~~ Aan de Directie van het Marktwezen
A l h i e r .
[Transcriptie van de doorschijnende tekst (in spiegelbeeld zichtbaar op de scan)]
16 Juni 20.
Bij dezen heb ik de eer U goede ontvangst te berichten van
Uw schrijven van 11 dezer, betreffende het onderhoud der vischbanken.
Door mij zullen geen andere werkzaamheden worden verricht dan
die waartoe door U opdracht wordt gegeven.
De Inspecteur voornoemd. Het betreft een administratief document waarbij de voorzijde enkel de adressering bevat. De eigenlijke inhoud is zichtbaar in spiegelbeeld, wat suggereert dat het hier gaat om een dunne doorslag (carbon copy) of dat de inkt van een ander document is doorgebloed.
De kern van de boodschap is een bevestiging van de Inspecteur van de Rentevende Eigendommen aan de Directie van het Marktwezen. Er wordt gereageerd op een brief van 11 juni betreffende het onderhoud van de visbanken. De Inspecteur stelt expliciet dat er geen werkzaamheden uitgevoerd zullen worden zonder directe opdracht van het Marktwezen. Dit duidt op een strikte scheiding van bevoegdheden en budgetbeheer tussen de gemeentelijke diensten: Rentevende Eigendommen voert uit, maar het Marktwezen moet de opdracht verstrekken. In het Amsterdam van de jaren '20 was de vismarkt een essentieel onderdeel van de stedelijke economie en voedselvoorziening. De "vischbanken" waren vaste verkooppunten (vaak stenen of houten tafels onder een overkapping) die door de gemeente werden verhuurd aan visverkopers. Omdat deze objecten eigendom waren van de stad, vielen ze onder het beheer van de Dienst der Rentevende Eigendommen, terwijl de dagelijkse gang van zaken en de marktverordeningen onder de Directie van het Marktwezen vielen. Deze brief illustreert de bureaucratische afstemming die nodig was voor het fysieke onderhoud van deze historische handelsplaatsen. Gemeente Amsterdam Marktwezen
Samenvatting
Het betreft een administratief document waarbij de voorzijde enkel de adressering bevat. De eigenlijke inhoud is zichtbaar in spiegelbeeld, wat suggereert dat het hier gaat om een dunne doorslag (carbon copy) of dat de inkt van een ander document is doorgebloed.
De kern van de boodschap is een bevestiging van de Inspecteur van de Rentevende Eigendommen aan de Directie van het Marktwezen. Er wordt gereageerd op een brief van 11 juni betreffende het onderhoud van de visbanken. De Inspecteur stelt expliciet dat er geen werkzaamheden uitgevoerd zullen worden zonder directe opdracht van het Marktwezen. Dit duidt op een strikte scheiding van bevoegdheden en budgetbeheer tussen de gemeentelijke diensten: Rentevende Eigendommen voert uit, maar het Marktwezen moet de opdracht verstrekken.
Historische Context
In het Amsterdam van de jaren '20 was de vismarkt een essentieel onderdeel van de stedelijke economie en voedselvoorziening. De "vischbanken" waren vaste verkooppunten (vaak stenen of houten tafels onder een overkapping) die door de gemeente werden verhuurd aan visverkopers. Omdat deze objecten eigendom waren van de stad, vielen ze onder het beheer van de Dienst der Rentevende Eigendommen, terwijl de dagelijkse gang van zaken en de marktverordeningen onder de Directie van het Marktwezen vielen. Deze brief illustreert de bureaucratische afstemming die nodig was voor het fysieke onderhoud van deze historische handelsplaatsen.