Getypte brief (doorslag/minuut) met handgeschreven kanttekeningen. 3 november 1939. De Directeur (vermoedelijk van de Marktwezen of een gerelateerde Amsterdamse dienst). [Handgeschreven, rechtsboven:] ter. Th. de Maer.

[Links boven:] VP/HG. [Handgeschreven:] extra.

20/37/2 M.
1 3 November 1939.

Verzoek van Ph.Stubbe om
vergunning tot het koken
van mosselen op markt den Heer Wethouder
Lindengracht. voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

    Onder terugzending van het met Uw kantbrief d.d. 21

October jl. om advies ontvangen stuk no.110/28 L.M.1939 heb
ik de eer U te berichten, dat dezerzijds tegen inwilliging
van het in dit stuk vervatte verzoek geen bezwaar bestaat.
Echter geef ik U beleefd in overweging terzake eveneens het
advies te vragen van Uw Ambtgenoot voor de Brandweer.

                                          De Directeur, De brief is een formeel ambtelijk advies aan de wethouder. De directeur geeft aan dat hij geen bezwaar heeft tegen het verzoek van Ph. Stubbe om mosselen te mogen koken op de markt aan de Lindengracht.

Opvallend is de voorzichtige, bureaucratische formulering ("heb ik de eer U te berichten", "beleefd in overweging"). Hoewel de directeur vanuit zijn expertise akkoord gaat, dekt hij zich veiligheidshalve in door te suggereren ook de Brandweer om advies te vragen. Dit wijst op de strenge regelgeving rondom open vuur of kooktoestellen op publieke markten, een risico dat buiten de directe expertise van de betreffende directeur viel. Dit document stamt uit november 1939. Hoewel de Tweede Wereldoorlog in Europa al was uitgebroken, was Nederland op dat moment nog neutraal en ging het dagelijks leven, inclusief de marktregulering in Amsterdam, gewoon door. De Lindengracht in de Jordaan was (en is) een bekende locatie voor de zaterdagmarkt.

Het koken van mosselen ter plaatse was een populaire vorm van straathandel, maar vereiste specifieke toestemming vanwege hygiëne- en brandveiligheidseisen. De verwijzing naar de "Wethouder voor de Levensmiddelen" is specifiek voor die tijd; dergelijke portefeuilles waren essentieel voor de distributie en controle van voedsel in een stad als Amsterdam, zeker met de dreigende schaarste van de mobilisatietijd in het achterhoofd.