Handgeschreven ambtelijke notitie/brief. Waarschijnlijk een medewerker van de marktinspectie (ondertekend door T. Schildlugt). Den heer Inspecteur
v.h. Marktwezen. alhier.

Br 26/45/1 M '40

De verklaring van den heer Heemskerk, kan
m.i. niet zonder bewijs worden aangenomen. Er
zijn meer vaste plaatshouders die in dezen zelfden tijd van
buiten moesten komen en die niet verzuimd hebben.
Ik geve dan ook in overweging den heer Heemskerk
niet eerder vrijstelling van betaling van ƒ 3.00 alvorens
hij een bewijs overlegt op welke datum hij voor
het eerst benzine heeft ontvangen. Zijn schuld is
ingegaan in de week van 1/7 t/m 6/7 1940

Amsterdam 3 Sept '40
[ondertekening] T. Schildlugt. * Onderwerp: Een geschil over de betaling van marktgeld (ƒ 3,00) door een zekere heer Heemskerk.
* Inhoud: De heer Heemskerk heeft blijkbaar een verklaring afgelegd waarom hij zijn marktplaats niet kon bezetten in de eerste week van juli 1940. De schrijver van de notitie twijfelt aan deze verklaring, omdat andere "vaste plaatshouders" uit de omgeving wel gewoon aanwezig waren.
* Eis: Er wordt geadviseerd om geen kwijtschelding te verlenen totdat Heemskerk met bewijzen komt over wanneer hij voor het eerst (weer) benzine heeft ontvangen. Dit suggereert dat Heemskerk brandstoftekort als excuus gebruikte voor zijn afwezigheid.
* Bedrag: Het gaat om een bedrag van 3 gulden, wat in 1940 een aanzienlijk bedrag was voor een week staangeld (ter vergelijking: een brood kostte toen ongeveer 15 tot 20 cent). * Historische context: Het document dateert van september 1940, slechts enkele maanden na het begin van de Duitse bezetting van Nederland (mei 1940). In deze periode werden veel goederen, waaronder benzine, direct schaars en gingen ze "op de bon" (distributie).
* Institutionele context: De brief is gericht aan de Inspecteur van het Marktwezen in Amsterdam. De marktmeesters en inspecteurs hielden streng toezicht op de inning van staangelden en de naleving van reglementen.
* Sociaal-economisch: De notitie illustreert de bureaucratische afhandeling van individuele gevallen tijdens de vroege bezettingsjaren, waarbij marktkooplieden probeerden onder betalingsverplichtingen uit te komen door de nieuwe omstandigheden (zoals brandstofschaarste) aan te voeren als overmacht. De autoriteiten eisten echter strikt bewijs.