11 maart 1940 J. Renz Dapperstraat 11 Maart 1940

Den Heer
Inspecteur

Het verzoek van Dhr. F. Galjaart pl: n: 11, om nu
zijn moeder (na het overlijden van zijn vader),
te mogen vervangen, zou ik U in overweging
willen geven het verzoek toe te staan aange-
zien F. Galjaart geheel in het onderhoud
van zijn moeder voorziet. Wat het andere
verzoek aangaat, om plaats n: 136 op F.
Galjaart te laten overschrijven, zou ik U
in overweging willen geven dat verzoek
niet toe te staan. Mocht pl: n: 136 eventueel
door Mev: Galjaart opgezegd worden, dan
wordt de plaats aan de langst ingeschreven
toegewezen, iets waarop F. Galjaart (omdat
het een speciale bloemenhoek is) een zeer goede
kans maakt, aangezien hij ook al sedert
3 Dec: 1937 ingeschreven is als sollicitant
voor de markt Dapperstraat.

J. Renz In deze brief adviseert J. Renz de marktinspecteur over twee afzonderlijke verzoeken van de heer F. Galjaart met betrekking tot standplaatsen op de Dappermarkt in Amsterdam:

1. Plaats nr. 11: Galjaart wil zijn moeder vervangen op deze plek na het overlijden van zijn vader. Renz adviseert dit verzoek in te willigen. De reden hiervoor is sociaal-economisch: Galjaart is de kostwinner en voorziet volledig in het onderhoud van zijn moeder.
2. Plaats nr. 136: Er is een verzoek om deze plaats direct op naam van F. Galjaart over te schrijven. Renz adviseert dit af te wijzen. Hij beroept zich op de geldende regels: als een plaats vrijkomt (door opzegging van Mevr. Galjaart), moet deze worden toegewezen aan de persoon die het langst op de wachtlijst staat.

Interessant is de vermelding dat plaats 136 een "speciale bloemenhoek" is. Renz merkt op dat Galjaart, ondanks de afwijzing van de directe overschrijving, een zeer goede kans maakt om de plek via de officiële weg te bemachtigen, aangezien hij al sinds december 1937 als sollicitant staat ingeschreven. Het document dateert van maart 1940, slechts twee maanden voor de Duitse inval in Nederland. Het biedt een inkijkje in de strikte gemeentelijke regulering van de Amsterdamse markten (in dit geval de Dappermarkt). Marktplaatsen waren schaars en gewild; toewijzing gebeurde op basis van anciënniteit (wachttijd) en strikte regels omtrent bedrijfsopvolging binnen families. De brief toont de rol van de marktmeester of een beheerder (waarschijnlijk J. Renz) die de inspecteur adviseert over het handhaven van deze regels versus menselijke omstandigheden.