Brief / Verzoekschrift (handgeschreven). zonder groenten zit, en
mijn zaak die ik al zoo
kort heeft, al de loop uitgaat,
omdat ik de menschen niet
kan helpen, waarom zij vragen,
daar ik doch eten moet met
mijn vrouw, die ieder oogenblik
een baby verwacht, daar komt
bij de toestand van mij zelf.
Daar ik al 5 jaren suikerziekte
heeft, en dat ik u zou kunnen
overtuigen, door mijn kaart, van
de specialist waar ik onder
behandeling ben. Ook krijg ik
inspuitingen.
Geachte Heer.
Wat mijn levensloop betreft,
ben ik van mijn 10^de jaar tot
mijn 21^ste jaar in het weeshuis
geweest, daar ik mijn ouders
al heel vroeg verloren ben,
en ik nadien tijd zelf in
mijn levensonderhoud, heb
moeten voorzien. Het document is een aangrijpende smeekbede waarin de schrijver zijn moeilijke persoonlijke en zakelijke omstandigheden uiteenzet. Hij kampt met drie grote problemen:
1. Zakelijk: Zijn groentezaak (waarschijnlijk een handel) loopt leeg omdat hij geen voorraad heeft om aan de vraag te voldoen.
2. Gezin: Zijn vrouw staat op het punt te bevallen ("ieder oogenblik een baby verwacht"), wat extra druk legt op het inkomen en de voedselvoorziening.
3. Gezondheid: De schrijver lijdt al vijf jaar aan suikerziekte (diabetes) en krijgt hiervoor "inspuitingen" (insuline). Hij biedt aan dit te bewijzen met een medische kaart van zijn specialist.

De schrijver probeert sympathie en geloofwaardigheid te wekken door zijn achtergrond als weeskind te vermelden; hij heeft zich vanaf zijn 21ste volledig zelfstandig moeten redden. Het taalgebruik is nederig, maar bevat diverse grammaticale fouten (zoals "ik heeft" in plaats van 'ik heb'), wat wijst op een schrijver met een beperkte formele opleiding. De brief is zeer waarschijnlijk geschreven tijdens of vlak na de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van schaarste en een distributiesysteem. Mensen met medische aandoeningen zoals diabetes konden aanspraak maken op extra rantsoenen of speciale toewijzingen. De vermelding dat zijn zaak "zonder groenten zit" duidt op de grote tekorten die kenmerkend waren voor de oorlogsjaren of de wederopbouw. Het weeshuis-verleden werd vaak aangehaald in officiële correspondentie om aan te tonen dat men van goede wil was en altijd hard had gewerkt.