Getypte brief (waarschijnlijk een doorslag of archiefkopie). 14 januari 1942. De Directeur (van de Visscherijcentrale). Den Heer H.J. Termeulen, Daniël Stalpertstraat 96 II, Amsterdam-Zuid. [Handgeschreven in blauw:] Verzonden 14/1

[Rechtsboven:] HG.

[Getypt:]
den Heer H.J. Termeulen,
Daniël Stalpertstraat 96 II,
Amsterdam-Zuid.

Wijk 14.

46A/172/4 M.41 14 Januari 1942.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 23 December jl. deel ik U mede, dat na behandeling van Uw verzoek in de door de Visscherijcentrale ingestelde Commissie is gebleken, dat er geen aanleiding bestaat aan Uw verzoek te voldoen.

De Directeur, * Inhoud: De brief is een formele afwijzing van een verzoek dat de heer Termeulen op 23 december 1941 had ingediend. Het verzoek is behandeld door een specifieke commissie binnen de Visscherijcentrale, die heeft geoordeeld dat er geen reden is om het verzoek in te willigen. De aard van het verzoek wordt in deze korte mededeling niet gespecificeerd.
* Vorm en Stijl: De tekst is kort, zakelijk en ambtelijk van toon. Het ontbreken van een officieel briefhoofd suggereert dat dit een kopie is voor het eigen archief van de instantie. Het gebruik van "Wijk 14" duidt op de toenmalige administratieve indeling van Amsterdam.
* Contextuele aanwijzingen: De spelling ("Visscherijcentrale", "Januari" met hoofdletter) en de datering (1942) plaatsen het document midden in de Tweede Wereldoorlog. De handgeschreven notitie "Verzonden 14/1" dient als administratieve verificatie dat de brief op de dag van datering daadwerkelijk is uitgegaan. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). De Visscherijcentrale was een van de vele 'centrales' die tijdens de bezetting een cruciale rol speelden in de gereguleerde economie en het distributiestelsel. Onder toezicht van de bezetter werden dergelijke organen gebruikt om de productie, handel en consumptie van goederen (in dit geval visproducten) strikt te controleren en te rantsoeneren.

Verzoeken aan dergelijke instanties door burgers konden betrekking hebben op uiteenlopende zaken, zoals het verkrijgen van extra rantsoenbonnen, vergunningen voor handel of visserij, of ontheffingen van bepaalde oorlogsmaatregelen. Gezien de datum en de strikte regulering in 1942, werden veel van dergelijke individuele verzoeken om economische of logistieke redenen (vaak ten gunste van de Duitse oorlogsvoering) afgewezen. H.J. Termeulen