Getypte brief / officiële verklaring. 9 juli 1942. Directeur van het Marktwezen te Amsterdam. De Treuhänder Gesellschaft "Omia", Heerengracht 503 III, Amsterdam-Centrum. HB.

de Treuhänder Gesellschaft
" Omia ",
Heerengracht 503 III,
Amsterdam-Centrum.
Wijk 5.

30/32/2 M. 9 Juli 1942.

Ondergeteekende, Directeur van het Marktwezen te Amster-
dam, verklaart hierbij, dat de heer J. Bresler, geboren 6 April
1902 te Kalisz in Polen, vanaf 1938 tot en met Mei 1942 met textiel
goederen een losse plaats innam op de dagmarkt Waterlooplein.
De op 7 Juli j.l. aan U gezonden verklaring, gelieve U
als vervallen te beschouwen.

De Directeur, Het document is een zakelijke verklaring afgegeven door de Gemeente Amsterdam (Dienst van het Marktwezen). In de brief wordt bevestigd dat J. Bresler, een in Polen geboren man, gedurende vier jaar een staanplaats had op de markt aan het Waterlooplein voor de verkoop van textiel. Opvallend is dat de verklaring expliciet stelt dat deze activiteiten in mei 1942 zijn gestopt. Tevens dient deze brief ter vervanging van een eerdere verklaring van twee dagen daarvoor.

De ontvanger, de Treuhänder Gesellschaft "Omia", was een door de Duitse bezetter aangestelde instantie die belast was met het beheer of de liquidatie van Joodse bedrijven en bezittingen (onderdeel van de zogeheten "Arisering"). Dit document stamt uit juli 1942, een kritieke fase tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Dit was de maand waarin de grootschalige deportaties van Joden naar de concentratie- en vernietigingskampen begonnen.

Het feit dat de heer Bresler in Polen is geboren en actief was op het Waterlooplein (gelegen in de Amsterdamse Jodenbuurt), duidt er sterk op dat hij Joods was. De tussenkomst van een Treuhänder bevestigt dit: Joodse ondernemers werden gedwongen hun bedrijfsvoering te staken of over te dragen aan dergelijke instanties. Dat zijn marktactiviteiten in mei 1942 eindigden, is niet toevallig; in die periode werden de restricties voor Joden op markten en in het openbare leven drastisch aangescherpt. De brief diende waarschijnlijk als bewijsstuk in het bureaucratische proces van de onteigening van Breslers handelsvoorraad of vergunning.