Archief 745
Inventaris 745-375
Pagina 72
Dossier 2C
Jaar 1942
Stadsarchief

Archiefdocument

Origineel

no 25/22/1 m 1942 21/11

Den Heer Inspecteur
v.h. Marktwesen
alhier

Op het schrijven van J. H. Wierijn diene
het volgende.
Wierijn neemt de laatste jaren steeds
een losse marktplaats in. Daar Wierijn
zijn persoonsbewijs had verloren, kon hij
niet dadelijk zijn groenten en fruit erkenning
bekomen. Volgens mij, komt Wierijn voor
een vaste marktplaats in aanmerking.

30 Nov: 1942
vaste plaats
uitgereikt per
14 Dec. 1942.
[Paraaf]

[Schuin geschreven door de tekst:]
m.i. geen bezwaar
4-12-'42
[Handtekening]
de Boer

[Rechtsonder:]
opgeroepen
"in onze ogen" [?]
7/12 '42 Dit document is een ambtelijk advies met betrekking tot de status van een marktkoopman tijdens de Duitse bezetting. De aanvrager, J.H. Wierijn, werkte al jaren met een tijdelijke vergunning ("losse marktplaats"). Het document adviseert om hem nu een vaste standplaats toe te kennen.

De tekst bevat een cruciaal tijdsgebonden detail: de vertraging in de erkenning van Wierijn als handelaar in groenten en fruit wordt geweten aan het feit dat hij zijn persoonsbewijs verloren had. In de bureaucratische orde van het bezette Nederland was het persoonsbewijs essentieel voor elke vorm van legale economische activiteit. Zonder dit bewijs kon de overheid de identiteit en de status van de aanvrager niet officieel verifiëren.

De afhandeling van het document laat een typisch ambtelijk proces zien:
1. Aanvraag/Advies: De hoofdtekst stelt vast dat de man betrouwbaar is.
2. Akkoord: De aantekening "m.i. geen bezwaar" (mijns inziens geen bezwaar) door de heer De Boer op 4 december.
3. Uitvoering: De definitieve toewijzing van de vaste plaats op 14 december 1942. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de handel in levensmiddelen streng gereguleerd door de bezetter en de Nederlandse distributieautoriteiten. Marktkooplieden hadden specifieke vergunningen en erkenningen nodig om te mogen handelen, mede om de zwarte handel te bestrijden.

Het persoonsbewijs (PB), ingevoerd in 1941 door toedoen van de ambtenaar Jacob Lentz, was een van de meest effectieve identificatiemiddelen in bezet Europa. Het feit dat dit document expliciet wordt genoemd als reden voor administratieve vertraging, illustreert de totale afhankelijkheid van de burger van dit document voor zijn dagelijks brood en legale status. Het verkrijgen van een 'vaste plaats' bood een handelaar meer zekerheid en status binnen het distributiesysteem van die tijd.

Samenvatting

Dit document is een ambtelijk advies met betrekking tot de status van een marktkoopman tijdens de Duitse bezetting. De aanvrager, J.H. Wierijn, werkte al jaren met een tijdelijke vergunning ("losse marktplaats"). Het document adviseert om hem nu een vaste standplaats toe te kennen.

De tekst bevat een cruciaal tijdsgebonden detail: de vertraging in de erkenning van Wierijn als handelaar in groenten en fruit wordt geweten aan het feit dat hij zijn persoonsbewijs verloren had. In de bureaucratische orde van het bezette Nederland was het persoonsbewijs essentieel voor elke vorm van legale economische activiteit. Zonder dit bewijs kon de overheid de identiteit en de status van de aanvrager niet officieel verifiëren.

De afhandeling van het document laat een typisch ambtelijk proces zien:
1. Aanvraag/Advies: De hoofdtekst stelt vast dat de man betrouwbaar is.
2. Akkoord: De aantekening "m.i. geen bezwaar" (mijns inziens geen bezwaar) door de heer De Boer op 4 december.
3. Uitvoering: De definitieve toewijzing van de vaste plaats op 14 december 1942.

Historische Context

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de handel in levensmiddelen streng gereguleerd door de bezetter en de Nederlandse distributieautoriteiten. Marktkooplieden hadden specifieke vergunningen en erkenningen nodig om te mogen handelen, mede om de zwarte handel te bestrijden.

Het persoonsbewijs (PB), ingevoerd in 1941 door toedoen van de ambtenaar Jacob Lentz, was een van de meest effectieve identificatiemiddelen in bezet Europa. Het feit dat dit document expliciet wordt genoemd als reden voor administratieve vertraging, illustreert de totale afhankelijkheid van de burger van dit document voor zijn dagelijks brood en legale status. Het verkrijgen van een 'vaste plaats' bood een handelaar meer zekerheid en status binnen het distributiesysteem van die tijd.

Locaties

Nederland (vermoedelijk Amsterdam of een vergelijkbare grote stad gezien de term 'Marktwezen').

Gerelateerde Documenten 6