Officieel afschrift van een besluit van de burgemeester. 12 mei 1942. [Linksboven, paars stempel:] Nº 39/65/81
[Linksboven, paars stempel:] M. 1342 20/5
Afschrift
No. 223 L. M. 1942.

[Gecentreerd: Gemeentewapen van Amsterdam]

[Rechtsboven, handgeschreven paraaf in inkt:] Mw
[Rechtsboven, handgeschreven handtekening/naam:] H. Mijlers [?]
[Daaronder een klein rond rood stempel]

DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM,

Heeft goedgevonden de aan
Salomon Walg,
geboren 28 Augustus 1903, wonende van Ostadestraat 370 II, bij be-
schikking d.d. 31 Januari 1940, No. 764 L.M. 1939 verleende vergun-
ning tot het innemen van een vaste standplaats ten verkoop van
fruit op den openbaren weg, den rijweg van de Pieter Aertszstraat,
vóór den zijgevel van perceel Van Woustraat 154, bij deze, gerekend te
zijn ingegaan 13 Januari 1942, in te trekken.

VM [in linker marge getypt]

Amsterdam, [Paars stempel:] 12 MEI 1942 1942.

De Burgemeester voornoemd,

[Paars stempel:] (get) Voûte

de Gemeentesecretaris,

[Paars stempel:] (get.) J. F. FRANKEN

[Linksonder:] K 350 Dit document is een administratieve vastlegging (een 'afschrift') van een besluit van de Amsterdamse burgemeester tijdens de Duitse bezetting. De kern van het document is de intrekking van een marktvergunning van Salomon Walg.

Opvallende elementen:
* Retrospectieve kracht: De intrekking wordt op 12 mei 1942 bekrachtigd, maar gaat met terugwerkende kracht in op 13 januari 1942.
* Locatie: De standplaats bevond zich in de Amsterdamse Pijp, op de hoek van de Pieter Aertszstraat en de Van Woustraat.
* Ondertekening: Het document is getekend door Edward Voûte, de pro-Duitse regeringscommissaris/burgemeester van Amsterdam tijdens de bezetting, en gemeentesecretaris J.F. Franken. De namen zijn geplaatst met een stempel, wat aangeeft dat dit een standaard administratieve procedure was. Het document moet worden begrepen binnen de context van de Jodenvervolging in Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1941 en 1942 voerden de bezetter en de collaborerende overheid een reeks maatregelen in om Joodse burgers sociaal en economisch te isoleren.

Salomon Walg was een Joodse Amsterdammer. De intrekking van zijn vergunning voor een fruitkraam was geen incidenteel besluit, maar onderdeel van de systematische "arisering" van de economie, waarbij Joden hun middelen van bestaan werden ontnomen. Per 13 januari 1942 (de datum waarop deze intrekking ingaat) werden veel Joodse straathandelaren en marktkooplieden verboden hun beroep nog langer uit te oefenen.

Historisch onderzoek (via o.a. het Joods Monument) bevestigt dat Salomon Walg de oorlog niet heeft overleefd; hij werd in 1942 weggevoerd en is op 30 september 1942 vermoord in Auschwitz. Dit document markeert een stap in het proces van zijn ontrechtig die uiteindelijk leidde tot zijn deportatie en dood.